4 mondmotorische oefeningen voor kinderen met spierzwakte

Begin je te denken dat je kind moeite heeft met praten? Oké, blijf rustig. Als je ziet dat je kind een deel van de mond dat het nodig heeft niet gebruikt, vooral rond de leeftijd van 2–3 jaar, laat je kind dan onderzoeken door een logopedist om elke vorm van mondmotorische stoornis uit te sluiten. Articulatieproblemen zijn maar één teken dat hulp nodig kan zijn.

Het goede nieuws is dat een kind dat brabbelt probeert te communiceren. Brabbelen is een voorloper van taal, dus als je kind dat doet, is het op weg om steeds meer met woorden te communiceren.

Wat is een mondmotorische stoornis?

Mondmotorische stoornissen kunnen in drie hoofdcategorieën worden ingedeeld:

1. Orale of verbale apraxie: de mond kan niet doen wat de hersenen opdragen, door problemen met de motorische planning;
2. Dysartrie: niet veilig kunnen eten of duidelijk kunnen spreken door zwakke of trage spieren;
3. Vertraagde ontwikkeling van de spieren die nodig zijn om te eten.

Oorzaken van mondmotorische stoornissen

Mondmotorische stoornissen kunnen worden veroorzaakt door een onjuiste motorische aansturing van de mondspieren: de hersenen sturen een boodschap naar de mondspieren, maar de spieren ontvangen die boodschap niet of interpreteren hem verkeerd.

De spieren bewegen dan niet of op de verkeerde manier, waardoor het moeilijk is om eten in de mond te verwerken en verstaanbaar te spreken.

Sommige kinderen kunnen de bewegingen moeilijk onthouden, waardoor het lastig wordt om de klanken automatisch te maken.

Heb je het gevoel dat je kind moeite heeft met spreken?

Doe deze gratis, innovatieve quiz van 3 minuten. Je ontdekt of je kind op schema ligt met zijn mijlpalen en je ontvangt een gratis persoonlijk rapport.

Een lage spierspanning van de lippen, tong of kaak kan ook een oorzaak zijn. Ik ken de details van het betreffende kind niet, maar als je kind problemen laat zien met het bewegen van bepaalde delen van de mond, let dan ook op tijdens het eten.

Als er echt een probleem is, zal je kind moeite hebben om eten in de mond rond te bewegen. Bij zwakke lippen of tong kan drinken met een rietje ook lastig zijn.

Laat je kind onderzoeken voor logopedie

Vermoed je een mondmotorische stoornis? Dan kan je huisarts of kinderarts je doorverwijzen naar een logopedist die je kind goed kan onderzoeken.

De logopedist zal je vragen wat je thuis opmerkt, maar zal je kind ook onderzoeken.

Dit onderzoek kan het volgende omvatten:

• Controleren op tekenen van zwakte of lage spierspanning in de lippen, kaak en tong.
• Bekijken hoe goed het kind de mondbewegingen kan coördineren door het niet-spraakbewegingen te laten nadoen, zoals de tong heen en weer bewegen, lachen, fronsen en de lippen tuiten.
• Beoordelen van de coördinatie en volgorde van spierbewegingen voor spraak terwijl het kind taken uitvoert, zoals de diadochokinetische snelheid, waarbij het kind reeksen klanken zoals pa-ta-ka zo snel mogelijk herhaalt.
• Testen van de vaardigheden van het kind in ‘echte’ situaties, zoals aan een lolly likken, en die vergelijken met vaardigheden in ‘alsof’-situaties, zoals doen alsof het aan een lolly likt.

Als logopedie wordt aangeraden, legt de logopedist je uit welke bewegingen en oefeningen je kunt doen, afgestemd op de zwakte van je kind.

4 mondmotorische oefeningen voor duidelijker spreken om thuis te proberen

Hier zijn vier activiteiten voor peuters met articulatie- en andere spraakoefeningen:

1. Bellen blazen. Dit is goed bij zwakke lippen en wangen, maar het is ook leuk: kinderen spelen met bellen zonder te merken dat het therapie is.
2. Drinken met een rietje. Dit traint alle onderdelen van de mond. Kinderen horen rond hun eerste verjaardag uit een rietjesbeker te drinken.
3. Gekke gezichten trekken. Laat je kind in een spiegel kijken en gekke gezichten nadoen. Ook hier hangen de gezichten af van de zwakte die je kind laat zien. Kauwoefeningen voor peuters helpen ook!
4. Lolly’s. Ja, die kun je echt gebruiken bij therapie. De logopedist laat je kind aan de lolly of aan verschillende snoepjes likken met de tong in verschillende posities, zodat de tong sterker wordt. Tongoefeningen zijn heel belangrijk binnen logopedie.