Blub Talks met agile parenting coach Susannah Chambers, ICP ACC

In dit artikel

• Luister naar de Blub Talks-podcast met Susannah Chambers
• Bekijk de Blub Talks-podcast over gezinsleren
• Het verschil tussen gezinsleren, thuisonderwijs en afstandsonderwijs
• Gezinsleren benutten tijdens een wereldwijde pandemie
• Tips om thuis meer taal te leren
• Het belang van communicatieve vaardigheden opbouwen

Luister naar de Blub Talks-podcast met Susannah Chambers

Bekijk de Blub Talks-podcast over gezinsleren

https://www.youtube.com/watch?v=aj4Kx8prAeg

Het verschil tussen gezinsleren, thuisonderwijs en afstandsonderwijs

Het gesprek begon met Susannah die ‘gezinsleren’ vergeleek met thuisonderwijs en afstandsonderwijs. Ze benadrukte dat haar “missie is om gezinsleren naar elk gezin wereldwijd te brengen dat er toegang toe wil hebben.” Ze vervolgde dat er weliswaar overlap is, maar dat “gezinsleren gedefinieerd wordt als elke activiteit waarbij er leerresultaten zijn voor zowel volwassenen als kinderen. Dat kunnen ouders of verzorgers zijn die tegelijk met hun kinderen leren, wat ik ‘synchroon’ noem, of het kan bijvoorbeeld gaan om ouders die leren welke technieken de leerkrachten in een eerdere setting gebruiken om hun kinderen het vormen van letters of spraakklanken te leren, of dingen rond persoonlijke emotionele of gedragspatronen – en dat kan gebeuren zonder dat het kind erbij is. Dat noem ik dan ‘asynchroon’.”

“En om het nog eens uit te leggen: gezinsleren kan heel goed afstandsonderwijs zijn, het kan leren zijn dat, zoals tijdens de pandemie is gebleken, gelukkig . . . online is gezet.”

Susannah gaat verder: “Maar er bestaat een veelvoorkomend misverstand dat gezinsleren hetzelfde is als thuisonderwijs, en dat is het niet. Thuisonderwijs wordt wel enorm ondersteund door goed gezinsleren, en natuurlijk laat het wetenschappelijk bewijs zien dat de thuisleeromgeving – en dat zeg ik heel bewust – iets anders is dan thuisonderwijs. De thuisleeromgeving is de omgeving waarin jonge kinderen vanaf hun geboorte ervaren hoe ze met de wereld omgaan. En ook die wordt juist gekoesterd en ontwikkeld door een aanpak van gezinsleren.”

Susannah vertelde vervolgens hoe ze begonnen is met het Family Learning Initiative en hoe ze zich thuis met haar oudste zoon op gezinsleren ging richten. Ze zei: “. . . het is vooral het vermelden waard dat mijn oudste kind, dat nu 16 is, vijf jaar lang gehoorapparaten heeft gedragen. Dat werd ontdekt toen hij vier was, en gelukkig was zijn spraak helemaal niet vertraagd. Hij las prima, en de audiologen in het ziekenhuis schreven dat toe aan de heel sterke basis van communicatie die we in de thuisleeromgeving hadden gelegd via gezinsleren, met oogcontact en interactie. Zo ben ik dus in de prachtige wereld van gezinsleren terechtgekomen.”

Gezinsleren benutten tijdens een wereldwijde pandemie

Robert ging daarop verder door te vragen welke rol gezinsleren speelde tijdens de lockdowns in de pandemie.

Susannah zei: “Ik kan eerlijk gezegd twee dingen zeggen: ten eerste dat al mijn drie kinderen, in tegenstelling tot wat de media zeiden over achterstanden oplopen, juist uitblonken tijdens de pandemie.”

Haar tweede punt was een advies aan ouders om met de school van hun kinderen in gesprek te gaan over hoe afstandsonderwijs thuis wordt ingericht. Ze zei: “Er is werk opgegeven en dat zullen ze waarschijnlijk ook doen, maar er kunnen dagen zijn dat ze het opgegeven werk niet doen, omdat ze misschien andere leermogelijkheden willen verkennen.” Ze voegde eraan toe: “Ik ben er sterk van overtuigd dat een duidelijk, maar beleefd en positief gesprek met de school echt belangrijk is en kinderen enorm motiveert.”

Terug naar gezinsleren en wat het voor haar gezin betekende. Ze zei: “Dankzij gezinsleren blonken ze uit toen de scholen dicht waren, en ook de heel praktische dingen rond routines en afspraken over bijvoorbeeld waar in huis hun plek zou zijn. En opnieuw dat besef vanuit gezinsleren dat het ene kind graag aan een bureau zit, en . . . (dat ik) ze de vrijheid gaf om buiten in de tuin te leren als ze zich daar het prettigst voelden – op een driewieler, op een zitzak . . . Waar het bij gezinsleren om draait, is begrijpen wat er wordt onderwezen en hoe, het zelfvertrouwen hebben om daarover te onderhandelen, en het kind ruimte en zeggenschap geven in die machtsverhouding over hoe het leren plaatsvindt.”

Tips om thuis meer taal te leren

Daarna noemde ze vier belangrijke factoren waardoor haar kinderen in deze situatie zo uitblonken. Ze zei: “Waar het bij gezinsleren om draait, is: A. begrijpen wat er wordt onderwezen, B. begrijpen hoe het wordt onderwezen, C. het zelfvertrouwen hebben om daarover te onderhandelen, en D. het kind ruimte en zeggenschap geven in die machtsverhouding zodat het leren kan plaatsvinden.”

Verder raadt ze ouders aan: “Gooi je verwachtingen over wat belangrijk is voor leren gewoon helemaal open, . . . en probeer vol te houden. We weten allemaal dat als kinderen dol zijn op een boek, ze het zo’n 200 keer willen horen. Het onderzoek laat echt zien dat (volhouden) loont voor de taal- en leesontwikkeling van kinderen. Dus ook al denk je echt dat je ‘We gaan op berenjacht’ niet voor de 400e keer deze maand kunt voorlezen: hou alsjeblieft vol! Het duurt niet lang (voordat je) allerlei resultaten ziet.”

Ook belangrijk: dankzij haar bijzondere, voortdurende ervaring als muzikant en zangeres kan ze muziek inzetten voor leeractiviteiten. Ze zei: “Ik zou zeggen . . . wees heel erg open en improviseer gewoon. Je kind ervaart de endorfines van het plezier dat jullie samen beleven, en het zal helemaal openbloeien in de communicatie. Je glimlach, ook al is het een beschaamde glimlach, het lachen met andere ouders terwijl je samen zingt, en natuurlijk het horen van de stem van de ouder, waarvan we weten dat het iets heel oers is, al in de baarmoeder.” Ze rondde die gedachte af met: “Rijmpjes, maar vooral zingen, zijn een echt magisch ingrediënt.”

Volgens Susannah is een andere tip om gezinsleren in de thuisleeromgeving op gang te brengen: “Als je bijvoorbeeld ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ speelt en je hebt het voorwerp gevonden, zeg dan tegen je kind: ‘O, wat interessant, hè? Zullen we dit eens goed bekijken?’” Ze gaat verder: “Als je kind oud genoeg is, kun je zelfs vragen ‘ga het boek eens voor mama halen’, en zo doe je de taal weer voor. Speel ook met taal, en als ze het voorwerp bij je hebben gebracht, duik er dan samen echt diep in en onderzoek en bekijk het voorwerp.”

Het belang van communicatieve vaardigheden opbouwen

Het gesprek eindigde op een heel interessante noot toen Susannah vertelde: “Het is gedeeld leren, het is leren tussen generaties, maar traditioneel draait een groot deel van dat model om het overbruggen van de communicatie tussen thuis en school, of thuis en de crèche, of het kleuteronderwijs.” Hoe de verschillende soorten communicatie met elkaar verbonden zijn en elkaar beginnen te beïnvloeden, net als de kinderen die ze spreken, was gewoonweg fascinerend.

Een extra onderwerp waar ze voor ons Speech Blubs-publiek over sprak, ging over spraak en wat die oplevert. Ze zei: “Spraak is een van de belangrijkste onderdelen van de ontwikkeling van een kind. Zonder spraak is het voor kinderen zoveel moeilijker om hun behoeften, gevoelens en meningen te uiten. Kunnen praten heeft ook invloed op hun zelfvertrouwen, hun vermogen om contact te maken met anderen en hun succes in het leven.” Wij bij Speech Blubs hebben daar in onze gemeenschap van jonge gebruikers al zoveel bewijs van gezien dat we het er van harte mee eens zijn. Ze zei vervolgens: “We geloven dat elke ouder dat voor zijn kind wil: het vermogen van zijn kind om te praten een boost geven.”

Helemaal mee eens, Susannah!