Driftbuien versus meltdowns: herken het verschil
Het verschil leren tussen driftbuien en meltdowns kan je helpen beter te begrijpen waarom je kind ze heeft en hoe je er als ouder mee omgaat. Vandaag helpen we je daarom...
Het verschil leren tussen driftbuien en meltdowns kan je helpen beter te begrijpen waarom je kind ze heeft en hoe je er als ouder mee omgaat. Vandaag helpen we je daarom het verschil te herkennen.
Wat is het verschil tussen een driftbui en een meltdown?
De waarheid is dat driftbuien en meltdowns er erg hetzelfde uit kunnen zien. Bij beide kan een kind zich op de grond gooien, slaan, schoppen, gillen of zelfs de adem inhouden. Het verschil tussen driftbuien en meltdowns zit dan ook niet in het gedrag, maar in de reden achter het gedrag.
Wat is een driftbui?
Driftbuien beginnen meestal aan het eind van de babytijd of het begin van de peutertijd en zijn een uiting van een wens of een behoefte. Ze kunnen aangeven dat een kind moe, hongerig, verdrietig, boos of van streek is. Omdat kinderen van deze leeftijd vaak nog de woordenschat missen om uit te leggen hoe ze zich voelen, uiten ze hun emoties via een driftbui.
Als een kind ouder wordt, kunnen driftbuien ook gebruikt worden om grenzen te testen. Waar jonge baby's en peuters manipulatie nog niet begrijpen en driftbuien hebben als expressievorm, kunnen oudere kinderen driftbuien gebruiken om hun ouders te manipuleren om hun zin te krijgen. Als hier op jonge leeftijd niet mee wordt omgegaan, kan dit gedrag doorgaan tot ver in de tienerjaren en naarmate een kind ouder wordt steeds heftiger en moeilijker worden.
Driftbuien zijn een uiting van een wens of een behoefte.
Wanneer een kind een driftbui heeft, behoudt het nog steeds enige mate van controle over zijn gedrag. Veel onderzoekers hebben ontdekt dat als er geen publiek is, een driftbui relatief snel wegebt. Meltdowns zijn net even anders . . . .
Wat is een meltdown?
In tegenstelling tot driftbuien, die ontstaan als uiting van een behoefte of wens, zijn meltdowns het gevolg van sensorische overprikkeling. Met andere woorden: meltdowns ontstaan wanneer een kind overspoeld raakt.
Meltdowns zijn het gevolg van sensorische overprikkeling.
In tegenstelling tot doelgerichte driftbuien kunnen meltdowns niet worden gecontroleerd. Ze kunnen het gevolg zijn van emotionele, fysieke, sensorische of informatie-overbelasting en treden op met of zonder publiek. In sommige gevallen kan het ook leiden tot een complete shutdown of terugtrekking.

Wie heeft er driftbuien en wie heeft er meltdowns?
Driftbuien zijn een volkomen normaal onderdeel van de kindertijd. Ze beginnen meestal wanneer een kind tegen het einde van zijn eerste levensjaar zit of de peuterfase ingaat. Driftbuigedrag houdt gewoonlijk aan rond de leeftijd van 3 jaar, en in sommige gevallen zelfs nog langer (afhankelijk van hoe ermee is omgegaan).
Typisch ontwikkelende kinderen kunnen ook complete meltdowns hebben, maar die komen minder vaak voor dan driftbuien. Frequente meltdowns kunnen juist een teken zijn van een onderliggende aandoening. Onderzoek heeft bijvoorbeeld aangetoond dat regelmatige meltdowns nauw samenhangen met aandoeningen zoals sensorische integratiestoornissen, ontwikkelingstrauma's, leerstoornissen, depressie, ADHD, het foetaal alcoholsyndroom en autisme.
Wat is het verschil tussen een meltdown en een driftbui?
Zoals eerder genoemd kunnen driftbuien en meltdowns er erg vergelijkbaar uitzien. Hoe zie je dan het verschil tussen beide?
1. Achterhaal de onderliggende oorzaak
Als je kunt achterhalen wat het gedrag veroorzaakt, kun je bepalen of het om een driftbui of een meltdown gaat. Vraag jezelf af: is het doelgericht?
Sta je bijvoorbeeld midden in een winkelcentrum en begint je kind te gillen omdat je "nee" zei tegen een nieuw stuk speelgoed, dan is dit doelgericht. Het doel is om het speelgoed te krijgen dat het zo graag wil hebben. Je kunt er dan van uitgaan dat je kind een driftbui heeft.
Maar als je midden in een winkelcentrum bent en je kind verliest zonder duidelijke reden zijn zelfbeheersing, dan kan dit het gevolg zijn van een sensorische meltdown. Misschien liepen er te veel mensen voorbij of was het geluid te hard. Wat de reden ook is, er is geen einddoel; alleen het gedrag.

2. Neemt het gedrag af als je wegloopt?
Als het om driftbuien gaat, is weglopen (terwijl je het kind in het zicht houdt) en je kind zelf tot rust laten komen een van de beste dingen die je kunt doen. In de meeste gevallen zal weglopen van een driftbui het gedrag verminderen. Met andere woorden: driftbuien hebben vaak een publiek nodig.
Meltdowns niet. Een kind blijft een meltdown houden, of er nu publiek is of niet. Dit komt omdat het kind overbelast is: het weet simpelweg niet hoe het moet omgaan met alles wat er vanbinnen gebeurt. Anders dan bij driftbuien kunnen emotionele uitbarstingen in de vorm van een meltdown zelfs zonder jouw aanwezigheid doorgaan.
3. Helpt afleiding om het gedrag te stoppen?
Heeft je kind een driftbui, dan kun je het vaak afleiden met andere dingen. Hoewel we niet aanraden om toe te geven aan een driftbui, kunnen we het wel als voorbeeld gebruiken. Zou je toegeven aan een driftbui, dan stopt het lastige gedrag waarschijnlijk onmiddellijk. Maar bij een meltdown bestaat "toegeven" niet. In het geval van een meltdown is er, eenmaal getriggerd, geen enkele afleiding krachtig genoeg om het te stoppen.
Omgaan met gedrag rondom een driftbui of een meltdown
Driftbui
Blijf ten eerste rustig. De beste manier om met een driftbui om te gaan, is deze te negeren. Ja, we begrijpen dat dit soms erg lastig kan zijn (zeker op een openbare plek), maar toegeven aan het gedrag zal het in de toekomst alleen maar verergeren.
Meltdown
De beste manier om met een meltdown om te gaan, is te voorkomen dat deze überhaupt ontstaat. Onthoud dat als een kind eenmaal een meltdown heeft, het de controle al kwijt is. Behalve zorgen dat je kind veilig blijft tijdens de meltdown, kun je niet veel doen; het hoort je op dat moment waarschijnlijk toch niet. Het doel is dus vooral om meltdowns te voorkomen. Hoe doe je dat?
- Door kalmerende routines in te stellen (bijv. visuele hulpmiddelen, muziek, sensorische balletjes, enz.) die je kind kan gebruiken zodra je merkt dat het overweldigd of overprikkeld raakt.
- Door de gedragspatronen in kaart te brengen die je kind laat zien vlak vóór een meltdown, en door de triggers van je kind te begrijpen en te vermijden.
Zowel bij meltdowns als bij driftbuien kan het enorm helpen om je kind te leren gevoelens op een passende manier te communiceren. Kinderen die nog niet over de handvatten beschikken om te vertellen dat ze van streek, boos, verdrietig of overspoeld zijn, vertonen eerder driftbuien en meltdowns dan kinderen die wel over de juiste taalvaardigheden beschikken.
Je kunt je kind helpen de vaardigheden te ontwikkelen die nodig zijn om effectief te communiceren met een app als Speech Blubs. Speech Blubs maakt gebruik van allerlei verschillende tactieken en activiteiten om kinderen te helpen nieuwe klanken en woorden te leren, en is goedgekeurd door logopedisten. Het is ontworpen voor zowel typisch sprekende kinderen als voor kinderen met speciale behoeften, zoals autisme.
Als we onze kinderen helpen communiceren, kunnen we driftbuien en meltdowns verminderen – dus waarom probeer je het vandaag niet eens uit?
Door Robert McKenzie