Fouten maken als opvoedstrategie

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op ImpactADHD.com en wordt met toestemming overgenomen.

Ben je het zat dat je het gevoel hebt altijd perfect te moeten zijn in het bijzijn van je kinderen? Bekijk dan deze video:

https://www.youtube.com/watch?v=tdYsmdAKFag

In de video zie je Elaine Taylor-Klaus en Diane Dempster, medeoprichters van ImpactADHD.com.

Moet je je fouten toegeven aan je kinderen? Het is een eeuwenoude opvoedvraag!

Elaine:
We zien vaak gezinnen die er moeite mee hebben om fouten maken gewoon oké te laten zijn. Toch? Ze creëren een sfeer waarin, misschien door perfectionisme, misschien door angst, misschien door heel andere dingen... Het is: 'Dit hoor ik als ouder te doen.' Er kunnen veel dingen achter zitten.

Laatst sprak ik nog een ouder tijdens een groepscoachingsgesprek die echt worstelde met wat problemen met haar kind, en het werd heel duidelijk toen het kind tegen haar zei: 'Ja, maar jij bent perfect. Wat maakt het jou uit?' Eigenlijk was het geen groepsgesprek, maar een spreekuur. En de moeder zei: 'Ik ben helemaal niet perfect.' Maar er was iets wat deze moeder deed waardoor er een sfeer ontstond...

Diane:
Waarin het kind het gevoel had dat het perfect moest zijn.

Elaine:
Dat alles wat niet perfect was, niet goed genoeg was.

Diane:
Een deel daarvan is heel open zijn. Vaak zien onze kinderen onze fouten niet, omdat we ze niet aan onszelf willen toegeven, dus zeggen we er ook niets over. Fouten horen gewoon bij het leven. Sorry, maar zo is het. Hoe jij zelf met fouten omgaat, bepaalt rechtstreeks hoe goed je kinderen kunnen leren van hun eigen fouten.

Elaine:
Precies. Neem dus echt de tijd om na te denken over hoe jij met fouten omgaat. In coaching noemen we dat vaak 'failing forward': vooruitkomen door te falen. Wat werkte, wat werkte niet, wat wil je anders doen? Dat is een geweldige strategie. De drie magische vragen. Maar het gaat er echt om een sfeer te creëren waarin fouten een normaal onderdeel van het leven zijn, zonder dat kinderen het gevoel krijgen dat ze tekortschieten. En dat is de sleutel: een fout kunnen maken zonder dat je daardoor fout bent.

Diane:
Het is oké om mens te zijn.

Elaine:
Het is oké om mens te zijn. Sterker nog, ik noem het graag: toestemming om mens te zijn, verleend.

Het is niet alleen oké om je fouten toe te geven aan je kinderen, het is zelfs heel nuttig: zo word je in hun ogen menselijker.