Kairos praat: een reis van non-verbaal naar verbaal

Kort na de evaluatie van Kairos kregen we te horen dat hij mogelijk in het spectrum zat, maar dat we zijn ontwikkeling eerst een jaar moesten volgen. Kairos was altijd een lieve en aanhankelijke peuter, maar hij sprak nooit. Geen “mama”, geen “papa”, niets. Hij trok en duwde ons naar de keuken als hij iets wilde eten, en hoe we hem ook aanmoedigden om te praten, hij zei geen woord. Mijn man en ik waren er kapot van.

Tijdens de pandemie werkten we online met een ontwikkelingstherapeut, maar we zagen geen enkel teken van vooruitgang. De klok tikte door, de pandemie liep ten einde, het was nog maar een paar maanden tot Kairos’ derde verjaardag en de angst sloeg toe. Angstig en wanhopig om hem te helpen begon ik een intensief spraakplan voor Kairos op te stellen. Ik ging logopedisten volgen op sociale media, maakte afspraken met spraak-taalspecialisten, kocht een hele berg knutselmateriaal en downloadde Speech Blubs op Kairos’ tablet.

De dag van de diagnose brak aan en inderdaad: Kairos kreeg de diagnose autisme. We werden overspoeld door verdriet en voelden ons verslagen, maar we wisten dat we niet zomaar waren uitgekozen om de ouders van Kairos te zijn. Dus trokken we onze superheldencapes aan en zetten we ons opnieuw volledig in voor zijn ontwikkeling.

We werkten elke dag hard om alles in ons leven hardop aan Kairos te vertellen. We maakten kaartjes met uitgeknipte woorden en zinnetjes uit gesprekken. We leerden Kairos zijn naam spellen. We wachtten soms minutenlang terwijl we Kairos aanmoedigden om eenvoudige zinnetjes van twee woorden te vormen, zoals “wil sap”, voordat we hem gaven wat we dachten dat hij wilde. Uiteindelijk kwamen we via Speech Blubs bij een therapeut terecht die ons hielp een leerplan op te stellen. We verwijderden de meeste andere apps, geen nutteloze spelletjes meer. Sommigen vonden ons gek, wij noemden het een bewust programma. Dit was onze manier om te zeggen: “We hebben in elk geval alles gedaan wat we konden.”

We bleven consequent en eindelijk, slechts een paar weken voor Kairos’ derde verjaardag, flapte hij eruit: “SAP.” Aan het einde van de tunnel scheen een klein maar helder lichtje. Hij gaf ons de hoop om hem te blijven aanmoedigen en door te zetten. We betrokken de hele familie bij ons plan. We zorgden ervoor dat we alles wat hij tijdens de logopedie deed, ook thuis deden. We stemden voortdurend af met de logopedist op school en zijn eigen logopedist, zodat Kairos overal dezelfde methodes leerde.

Woorden werden zinnetjes van twee woorden, zinnetjes van twee woorden werden zinnetjes van drie woorden en met de hulp van de Speech Blubs-app begon Kai te lezen. We stelden als doel om hem te helpen elke dag een à twee verhaaltjes te lezen, en zijn vooruitgang ging al snel steeds sneller. Kairos begon de meeste woorden en zinnen te herhalen die we het hele jaar ervoor tegen hem hadden gezegd. Het was en is nog steeds geweldig om te zien en te horen.

Het is nu 18 maanden geleden dat zijn spraakreis begon, en we blijven bewust, consequent en positief over zijn traject.

Onze boodschap aan andere ouders: blijf bewust bezig en blijf consequent. Ga op zoek naar kennis en kom op voor je kind. De klok blijft tikken, dus welke doelen stel jij dit jaar voor je kleintje?

Volg Kairos op IG via @kairosspeaks om op de hoogte te blijven van zijn spraakreis. Voor persoonlijke vragen, opmerkingen, interviews of features kun je een e-mail sturen naar [email protected].

Bekijk het kinderboek van Kairos op Amazon:

https://www.amazon.com/Kairos-Traveling-Monkey-Trip-Aruba/dp/1734070005/ref=mp_s_a_1_1?crid=2KGTP1KFF2V9N&keywords=kairos+and+the+traveling+monkey&qid=1680218144&sprefix=kairos+and+the+traveling+monkey%2Caps%2C114&sr=8-1