Popełnianie błędów to element rodzicielskiej strategii

Ten artykuł pierwotnie ukazał się na stronie ImpactADHD.com i został przedrukowany za zgodą.

Popełnianie błędów to część rodzicielstwa

Ten artykuł pierwotnie ukazał się na stronie ImpactADHD.com i został przedrukowany za zgodą.

Masz dość poczucia, że przy dzieciach musisz zawsze być chodzącym ideałem? Obejrzyj ten filmik:

https://www.youtube.com/watch?v=tdYsmdAKFag

W nagraniu biorą udział Elaine Taylor-Klaus i Diane Dempster – współzałożycielki ImpactADHD.com.

Czy warto przyznawać się dzieciom do błędów? To odwieczny rodzicielski dylemat!

Elaine:
Często spotykamy rodziny, którym trudno pogodzić się z tym, że popełnianie błędów jest w porządku. Prawda? Tworzą atmosferę, w której rządzi perfekcjonizm, lęk albo jeszcze coś innego. Pojawia się myśl: „Oto co powinnam robić jako rodzic”. Źródeł takiego podejścia może być wiele.

Ostatnio rozmawiałam z mamą podczas konsultacji. Zmagała się z trudnościami w relacji ze swoją pociechą, a sprawa stała się jasna, gdy dziecko powiedziało jej: „Przecież ty jesteś idealna. Co cię to w ogóle obchodzi?”. Właściwie to nie była rozmowa grupowa, tylko dyżur konsultacyjny. Mama odpowiedziała wtedy: „Wcale nie jestem idealna”. Ale w jej zachowaniu było coś, co tworzyło atmosferę...

Diane:
...w której dziecko czuło, że samo też musi być idealne.

Elaine:
Że cokolwiek poniżej ideału jest nie do zaakceptowania.

Diane:
Częścią rozwiązania jest szczerość i autentyczność. Bardzo często dzieci nie widzą naszych pomyłek, bo sami nie chcemy się do nich przyznać przed sobą, więc w ogóle o nich nie mówimy. Błędy to normalna część życia. Przykro mi, ale taka jest prawda. Twoja własna relacja z popełnianiem błędów wpłynie bezpośrednio na to, czy Twoje dziecko nauczy się wyciągać wnioski ze swoich potknięć.

Elaine:
Dokładnie. Warto więc naprawdę zastanowić się nad tym, jak podchodzisz do błędów. W coachingu często mówimy na to „przekuwanie porażek w sukces” (ang. failing forward). Co zadziałało? Co nie poszło dobrze? Co chcesz zrobić inaczej następnym razem? To świetna strategia oparta na tych trzech magicznych pytaniach. Chodzi o to, by stworzyć przestrzeń, w której błędy są czymś naturalnym, a dziecko nie czuje się przez nie „gorsze”. I to jest klucz: móc popełnić błąd, nie będąc ocenianym jako ktoś niewłaściwy.

Diane:
Możemy po prostu być ludźmi.

Elaine:
Możemy być ludźmi. Lubię mawiać: oficjalnie dajemy sobie pozwolenie na bycie człowiekiem.

SB-EN-IG-InsteadOf-ChildIndependence-6-11-20-1

Przyznawanie się do błędów przed dziećmi jest nie tylko w porządku – to wspaniały sposób, by pokazać im swoją ludzką twarz.

Wróć do wszystkich artykułów