Hata Yapmak Bir Ebeveynlik Stratejisidir

Bu makale ilk olarak ImpactADHD.com sitesinde yayımlanmış olup izin alınarak yeniden paylaşılmıştır.

Çocuklarınızın karşısında her zaman mükemmel olmak zorundaymış gibi hissetmekten yoruldunuz mu? Bu videoyu izleyin:

https://www.youtube.com/watch?v=tdYsmdAKFag

 Bu video, ImpactADHD.com'un kurucu ortakları Elaine Taylor-Klaus ve Diane Dempster ile çekilmiştir.

Çocuklarınıza hatalarınızı itiraf etmeli misiniz? İşte ebeveynliğin ezeli sorusu!

Elaine:
Çoğu zaman ailelerin hata yapmayı olağan karşılamakta zorlandıklarını görüyoruz. Değil mi? Belki mükemmeliyetçilikten, belki kaygıdan, belki de pek çok farklı nedenden ötürü böyle bir ortam yaratıyorlar. "Bir ebeveyn olarak yapmam gereken şey bu," diye düşünüyorlar. Bunu tetikleyen birçok faktör olabilir.

Geçen gün bir danışmanlık görüşmesinde çocuğuyla bazı sorunlar yaşayan bir ebeveynle konuşuyordum. Çocuğu ona "Sen mükemmelsin zaten. Bu senin için ne fark eder ki?" dediğinde durum çok netleşti. Aslında grup görüşmesi değil, bireysel soru-cevap seansıydı. Anne de "Ben mükemmel değilim ki" diyordu. Ancak bu annenin yaptığı bir şeyler öyle bir ortam yaratmıştı ki—

Diane:
Çocuğun mükemmel olması gerektiğini hissettiği bir ortam.

Elaine:
Mükemmel olmayan hiçbir şeyin kabul görmediği bir ortam.

Diane:
Bunun bir kısmı da gerçekten şeffaf olmaktan geçiyor. Çoğu zaman çocuklarımız hatalarımızı görmezler çünkü kendimize bile itiraf etmek istemeyiz, bu yüzden de lafını bile etmeyiz. Hatalar hayatın doğal bir parçasıdır. Üzgünüm ama öyle. Kendiniz için hatalarla kurduğunuz ilişki, çocuklarınızın kendi hatalarından ders çıkarma becerisine doğrudan yansıyacaktır.

Elaine:
Kesinlikle. Bu yüzden hataları nasıl ele aldığınız üzerine gerçekten zaman ayırıp düşünmelisiniz. Koçlukta biz buna 'ilerleten başarısızlık' demeyi severiz. Bu duruma yaklaşırken kullanabileceğiniz harika bir strateji var: Ne işe yaradı, ne yaramadı, neyi farklı yapmak istersiniz? İşte o sihirli üç soru. Ancak asıl mesele, çocukları hatalı ya da suçlu hissettirmeden hataların hayatın normal bir parçası olmasına olanak tanıyan bir ortam yaratabilmektir. Kilit nokta da bu: Yanlış biri olmadan da hata yapabilmek.

Diane:
İnsan olmakta bir sakınca yok.

Elaine:
İnsan olmakta hiçbir sakınca yok. Hatta ben buna şöyle demeyi seviyorum: İnsan olma izni verildi.

Çocuklarınıza hatalarınızı itiraf etmek sadece sorunsuz bir durum olmakla kalmaz; aynı zamanda onların gözünde kendinizi 'insanileştirmek' adına gerçekten çok faydalı bir yaklaşımdır.