Beginnen kinderen uit tweetalige gezinnen later met praten?

In dit artikel

• Bouw de woordenschat op met je tweetalige kind
• Mijn ervaring met tweetalige gezinnen als logopedist
• De waarheid over tweetalige kinderen
• Het verhaal van D.G.: Werken met een tweetalig kind aan de spraakontwikkeling
• Het verhaal van D.G. uitgelegd
• Het perspectief van een onderzoek op tweetalige gezinnen
• De belangrijkste les voor tweetalige gezinnen

Tweetalige gezinnen zijn tegenwoordig heel gewoon, en veel ouders stellen ons een vergelijkbare vraag: "Mijn kind leert twee verschillende talen, betekent dit dat hij/zij achter zal gaan lopen op klasgenoten op school en spraak- en taalproblemen krijgt?"

Ik zou je graag een eenvoudig "ja" of "nee" willen geven, maar de waarheid is dat dat niet kan. Ik kan wel met je praten als clinicus die veel gezinnen heeft gezien die twee verschillende talen spreken (zoals Arabisch en Engels, Spaans en Engels, en Hebreeuws en Engels). Ook kan ik je wat onderzoeksresultaten over dit onderwerp delen. Hoewel er ZEKER onderzoeken zijn, lopen de uitkomsten helaas erg uiteen en worden er weinig conclusies voor de lange termijn getrokken. 

Eén ding is zeker: recente studies tonen aan dat het leren van twee talen absoluut voordelen biedt voor kinderen. Denk aan betere schoolprestaties, een sterker sociaal taalgebruik en een hogere cognitieve flexibiliteit (beter kunnen multitasken). Deze voordelen ontstaan hoogstwaarschijnlijk doordat het denkvermogen flink wordt uitgedaagd, omdat ze dagelijks met twee talen tegelijk bezig zijn. 

Bouw de woordenschat op met je tweetalige kind

Speech Blubs is een geweldige app voor logopedie met meer dan 1.500 activiteiten, gezichtsfilters, stemgestuurde oefeningen en educatieve bonusvideo's. Ontdek activiteiten om cijfers, kleuren, vormen en dieren te leren, en zie hoe snel je kind leert! ❤️

Mijn ervaring met tweetalige gezinnen als logopedist

Eén ding is zeker – ik adviseer de meeste gezinnen níét om de blootstelling aan talen te beperken tot slechts één taal. Als een gezin thuis alleen hun dominante taal spreekt, maar het kind in een andere omgeving een tweede taal leert (bijv. thuis spreekt het gezin Spaans, maar het kind zit op een Engelstalige school), dan zou het gezin worden gedwongen over te schakelen van de vertrouwde moedertaal – waarin ze het goede voorbeeld geven – naar een taal die je niet van de ene op de andere dag leert. Dit schept verwarring voor zowel het kind ALS het gezin. Als iemand je dat aanraadt, luister dan alsjeblieft niet en zoek een andere therapeut! De taalontwikkeling kan namelijk normaal of afwijkend verlopen, ONGEACHT hoeveel talen het kind leert!

De waarheid over tweetalige kinderen

Tweetalige kinderen lopen ook NIET meer risico op het ontwikkelen van een spraak- en taalstoornis. De kans is groot dat als een kind een daadwerkelijke taalstoornis heeft, je dezelfde articulatie- en klankfouten in BEIDE talen zult horen. Daarom moeten onderzoeken en testen waar mogelijk in beide talen worden afgenomen. Als dat niet lukt, moet de ouder aanwezig zijn in de ruimte voor het geval de onderzoeker vragen heeft over de woordenschat. Als de behandeling in beide talen plaatsvindt, leidt dit tot snellere vooruitgang en betere overdracht naar de tweede taal. 

In mijn praktijk boeken tweetalige kinderen, hoewel in een rustiger tempo, met behulp van therapie vooruitgang en ontwikkelen ze normale spraak- en taalvaardigheden. Nog iets om te onthouden: ieder kind is anders. Zelfs als ze woordenschat in meerdere talen kunnen leren, kan de ontwikkeling trager verlopen als ze cognitieve problemen of leerproblemen hebben. 

Het verhaal van D.G.: Werken met een tweetalig kind aan de spraakontwikkeling

Ik werk fulltime in het onderwijs en parttime in een privépraktijk. In beide omgevingen werk ik veel met tweetalige leerlingen (voornamelijk Arabisch- en Spaanstalig).

Een van de eerste jongetjes die ik zag was de 6-jarige "D.G.", wiens ouders thuis Arabisch spraken. Het is belangrijk om te vermelden dat zijn ouders wel Engels kenden, maar liever alleen Arabisch spraken wanneer het gezin samen was. Het jongetje ging naar een school waar uitsluitend Engels werd gesproken. Zijn ouders brachten hem naar mij toe voor een onderzoek, omdat het personeel op school hem niet kon verstaan wanneer hij praatte. Zijn ouders gaven ook aan dat het thuis steeds lastiger werd om hem in het Engels te begrijpen. 

Toen ik “D.G.” voor het eerst ontmoette, merkte ik dat ik slechts zo'n 10% kon verstaan van wat hij zei. Dat is extreem laag voor een kind van 6 jaar oud. Hij leek het ook ontzettend moeilijk te vinden om zijn aandacht langer dan 3 tot 5 minuten ergens bij te houden. Ik spreek zelf geen Arabisch, maar als onderdeel van mijn onderzoek wilde ik horen hoe hij zich in beide talen uitdrukte. Zijn ouders kwamen de kamer binnen en ik vroeg hem om eenvoudige woorden zoals "hond" in beide talen uit te spreken. Volgens zijn ouders sprak hij Arabische woorden, die hij voorheen duidelijk zei, nu vervormd uit; ook in het Engels sprak hij vervormd, al kwamen de Engelse woorden er wel duidelijker uit dan de Arabische. 

Het verhaal van D.G. uitgelegd

Ik stelde vast dat “D.G.’s” Engels verbeterde (hoewel het onduidelijk was) en zijn Arabisch achteruitging, omdat hij overdag simpelweg veel meer uren Engels hoorde dan Arabisch. Ik adviseerde de ouders om alle communicatie in het Arabisch aan te vullen met Engels. Als hij bijvoorbeeld om "melk" vroeg in het Engels, moesten ze hem het woord ook in het Arabisch geven en omgekeerd. Na een jaar therapie (twee keer per week) zagen we een aanzienlijke verbetering in beide talen. Zelfs zo erg dat zijn verstaanbaarheid tijdens de sessies op 75-85% lag. 

“D.G.” boekte ook zoveel vooruitgang in de therapie dankzij de enorme betrokkenheid van zijn ouders en hun nieuwsgierigheid naar hun eigen rol. Ze vroegen voortdurend om oefenmateriaal en adviezen, en gaven mij terugkoppeling van “D.’s” leerkrachten. Die actieve rol is ook voor het succes van jouw kind van cruciaal belang. 

Het perspectief van een onderzoek op tweetalige gezinnen

Barbara Zurer Pearson (University of Miami) en Sylvia C. Fernandez (University of Maryland) publiceerden in 2001 een onderzoek naar de patronen van woordenschatontwikkeling bij tweetalige baby's en peuters. Ze volgden 20 kinderen vanaf de geboorte gedurende twee jaar om te zien hoe hun taal zich ontwikkelde. Het was een zeer uitgebreid en intensief onderzoek, en ze kwamen tot verschillende conclusies:

1. De taalontwikkeling in twee talen kan bij één individu heel verschillend verlopen, maar kent ook overeenkomsten. Wat betekent dat? In principe is elk kind anders, maar tweetalige kinderen deden er over het algemeen iets langer over om nieuwe woordenschat te leren. 
2. Kinderen die twee talen leerden van twee verschillende personen, in twee verschillende omgevingen, waren succesvoller in het verwerven van de taal. Als jij en je partner twee talen vloeiend spreken, stel je kind dan aan beide talen bloot. Als iemand op school of bij de kinderopvang tweetalig is, laat die persoon dan vooral tegen je kind praten wanneer jij er niet bij bent. 

De belangrijkste les voor tweetalige gezinnen

Tweetalige kinderen lopen geen achterstand op in hun spraakontwikkeling vergeleken met eentalige kinderen; ze leren simpelweg in een ander tempo. 

Lees meer over hoe je taal kunt stimuleren door middel van spel!