Hoe om te gaan met moeilijke eters en voedselaversies

Hieronder volgt een basisoverzicht van hoe je omgaat met voedselaversie en moeilijke eters. Als je kind problemen heeft met eten, raad ik je ten zeerste aan om logopedie te zoeken bij een logopedist. Niet alle logopedisten houden zich bezig met eettherapie, dus doe van tevoren wat onderzoek en vraag ernaar bij iedereen met wie je contact opneemt!

Wat zijn de symptomen van moeilijke eters en voedselaversies?

Tussen de 20% en 50% van de kinderen wordt door hun ouders omschreven als moeilijke eters. De ene dag is je kind dol op bananen en de volgende dag moet het kokhalzen en spuugt het ze uit. Je bent niet de enige. Probeer te begrijpen wanneer dit gedrag gewoon laat zien wat je kind wel of niet lekker vindt, en wanneer het richting een echte voedselaversie gaat.

Wat zijn de belangrijkste signalen van een voedselaversie? De signalen kunnen variëren in ernst en komen misschien niet bij elk kind voor.

1. Kokhalzen van eten zodra het in de mond wordt gestopt;
2. De lippen stijf op elkaar houden en een vork of lepel niet naar binnen laten;
3. Eten uitspugen zonder erop te kauwen of het met de kaken te bewerken;
4. Een driftbui krijgen tijdens de maaltijd;
5. Heel lang doen over de maaltijd of helemaal weigeren te eten.

Sommigen van jullie lezen dit misschien en denken: "Ja, dat doen mijn kinderen elke avond, dus wat nu?" Het eerste wat ik aanraad, is om eten op dezelfde manier te benaderen als een therapeut dat zou doen tijdens de behandeling. Er zijn bepaalde stappen die je moet volgen om de overgevoeligheid voor voeding te verminderen. Als je nieuw voedsel in het menu van je kind wilt introduceren, doorloop dan de volgende stappen IN DEZE VOLGORDE.

Nieuw voedsel introduceren

1. Laat ze het eten aanraken. Je kind hoeft het eten op dit punt nog niet in de mond te stoppen. Ze moeten eerst bereid zijn het eten aan te raken voordat ze het in de buurt van hun mond toelaten.
2. Zodra het aanraken van het eten goed gaat, laat je ze eraan ruiken. Laat ze het vasthouden en beschrijven wat ze ruiken. Je kunt een lijstje maken van wat ze beschrijven, en ook van hoe ze DENKEN dat het zal smaken.
3. Laat het kind, na het ruiken, aan het eten likken. Ze hoeven het nu nog steeds niet in hun mond te stoppen of ergens op te kauwen. In deze fase zien we meestal dat kinderen het moeilijk krijgen, en dat is helemaal prima. Het is belangrijk om dan een paar dagen terug te gaan naar de vorige stap en het daarna opnieuw te proberen.
4. Zodra ze het prima vinden om aan het eten te likken, is het tijd om het in hun mond te stoppen. Nogmaals: het is niet nodig om te kauwen of door te slikken wat je ze geeft. Als ze dat willen: ga je gang! Zo niet, dan mogen ze het gewoon uitspugen, met als doel om de volgende keer te proberen erop te kauwen.
5. De laatste stap is kauwen en doorslikken. Wees niet verbaasd als er eerst wat gekokhalsd wordt. Ook dit is volkomen normaal. Neem even wat gas terug en probeer het later opnieuw.

Wat als mijn kind helemaal niet wil eten?

Kinderen eten wanneer ze honger hebben. Het heeft geen zin om jezelf of je kinderen te stressen door te proberen eten naar binnen te proppen. Zolang ze aankomen in gewicht en goed groeien, krijgen ze voldoende voedingsstoffen binnen. Misschien moet je extra vitamines geven, maar dat is een vraag voor je kinderarts of huisarts.

1. Deel de verantwoordelijkheid

Als ouder ben jij verantwoordelijk voor het voeden van je kind. Maar je kind heeft ook een eigen verantwoordelijkheid.

• Jij bepaalt wát, wáár en wannéér er eten wordt aangeboden.
• Je kind beslist of het het eten opeet, en hoeveel.

2. Bied een gevarieerd aanbod dat past bij de leeftijd

Je kind zou bij de maaltijd moeten kunnen kiezen uit verschillende soorten eten, zoals groenten, fruit, eiwitten en zetmeel. Het gezinsmenu hoeft zich niet te beperken tot de lievelingsgerechten van het kind. Kinderen moeten eten soms wel 15 keer aangeboden krijgen voordat ze het echt willen proberen.

3. Beperk calorierijke drankjes

Je kind eet het aangeboden eten misschien niet op als het te veel calorieën binnenkrijgt via sap, frisdrank of melk. Als je kind te veel drinkt, zal het vanzelf slechter gaan eten.

Beperk je kind tot ongeveer 120 ml sap en 700 ml melk per dag. Frisdrank wordt afgeraden voor kinderen. Vraag voor meer informatie advies aan je kinderarts.

4. Zorg voor een vast eetschema

Zowel tussendoortjes als hoofdmaaltijden zijn qua voedingswaarde belangrijk voor opgroeiende kinderen. Een vast schema met ontbijt, een tussendoortje in de ochtend, lunch, een tussendoortje in de middag, avondeten en iets kleins voor het slapengaan helpt kinderen te begrijpen dat er elke twee tot drie uur eten aankomt en dat ze geen honger hoeven te lijden. Vermijd het geven van eten tussen de geplande tijden door.

Als je kind ervoor kiest om een maaltijd of tussendoortje over te slaan, kan het wachten tot het volgende geplande moment over een paar uur. Weigert je kind te eten, laat hem of haar dan tot op zekere hoogte aan tafel blijven zitten totdat het merendeel van het gezin klaar is met eten. Dit doen wij ook met onze dochter van drie!

5. Maak maaltijden gezellig

De sfeer tijdens de maaltijd verdient altijd aandacht wanneer je een kind te eten geeft. Zorg voor een gezellig gesprek, een schone en lichte eetplek en zo min mogelijk afleiding. De maaltijd is geen moment om televisie te kijken of ruzie te maken. Wij laten onze kinderen tijdens het eten geen tv kijken, tenzij het een speciale gelegenheid is!

6. Respecteer eetgewoontes en eigenaardigheden

Iedereen heeft zo zijn eigen eigenaardigheden rondom eten. Kinderen eten een boterham zonder korstjes die in driehoekjes is gesneden misschien wel op, maar laten precies dezelfde boterham in vierkantjes mét korstjes liggen. Een kind eet misschien wel kleine stukjes broccoli, maar laat de stronkjes links liggen.

Eten dat je kind vandaag lust, eet het morgen misschien niet. Het is belangrijk om te beseffen dat je kind op verschillende dagen anders kan reageren op hetzelfde eten. Bied geen vervangend eten aan.

7. Wees geen kok op bestelling

Als moeder begrijp ik dat dit heel lastig kan zijn. MAAR als je kind het eten dat je voor een maaltijd of tussendoortje hebt klaargemaakt niet lekker vindt of niet lijkt te eten, dan is dat prima. Weersta de verleiding om terug naar het fornuis te lopen en iets te koken waarvan je wéét dat je kind het opeet.

Weigert je kind een maaltijd of tussendoortje, dan komt er over een paar uur weer eentje en kan het heus wel tot die tijd wachten. Als kinderen honger hebben omdat ze ervoor kozen niets te eten, is de kans veel groter dat ze de volgende keer wél eten wat er op tafel staat.

8. Geef niet standaard een toetje

Een toetje hoeft niet bij elke maaltijd of zelfs maar elke dag aangeboden te worden. Als er een toetje is, denk dan eens aan het volgende:

• Als een kind gedwongen wordt om eerst een hele maaltijd op te eten voor het een toetje krijgt, zit het misschien al vol, maar eet het dat toetje waarschijnlijk toch op.
• Als je kind weigert te eten, is het achterhouden van het toetje niet de oplossing. Het kind leert daardoor het toetje méér te waarderen dan voedzamere gerechten, en dat kan eetpatronen voor het leven beïnvloeden.
• Als je kind zich door de maaltijd heen haast om maar bij het toetje te komen, probeer het toetje dan eens tegelijkertijd met de maaltijd aan te bieden.

Probeer deze tips dus eens uit om te zien of ze jouw kind helpen te genieten van gezond eten en betere eetgewoonten te ontwikkelen. Dit maakt je maaltijdplanning makkelijker, zorgt voor minder machtsstrijd en leidt hopelijk tot gezonde maaltijden en gezonde opgroeiende kinderen.