Logopedie en frenectomieën

Om te beginnen weten veel mensen misschien niet precies wat een frenectomie inhoudt. Een frenectomie is een eenvoudige mondchirurgische ingreep waarmee een frenulum in de mond wordt losgemaakt of verwijderd. Een frenulum (of riempje) is een stukje spierweefsel tussen twee weefsels dat zich aan de binnenkant van de wangen en lippen en tussen de mond en het tandvlees bevindt. Er zijn twee soorten riempjes in de mond: het lipbandje (labiaal frenulum) en de tongriem (linguaal frenulum) (Academy of Pediatric Dentistry).

Een lipbandje is een spierweefsel dat de binnenkant van de bovenlip verbindt met het midden van het tandvlees tussen de twee bovenste voortanden. De aanwezigheid van dit riempje kan zorgen voor een grote spleet tussen de twee bovenste voortanden en kan ook het tandvlees doen terugtrekken doordat het tandvlees van het kaakbot wordt getrokken. Meestal adviseren tandartsen om te wachten tot de twee blijvende boventanden zijn doorgekomen voordat een behandeling van het lipbandje wordt overwogen.

Een lipbandcorrectie (labiale frenectomie) wordt meestal pas uitgevoerd als een beugel de grote spleet veroorzaakt door het lipbandje niet kan corrigeren.

Het tweede type riempje wordt de tongriem genoemd. Dit is een spierweefsel dat het midden van de onderkant van de tong verbindt met de mondbodem. Een tongriem die helemaal doorloopt tot aan het puntje van de tong kan een kind soms belemmeren om goed te eten en te praten. Deze aandoening wordt ook wel een 'te korte tongriem' (ankyloglossie) genoemd. Een tongriemknip of -correctie (linguale frenectomie) wordt alleen uitgevoerd als het riempje het kind belemmert bij het eten of praten, maar het is wel het meest voorkomende type frenectomie dat wordt uitgevoerd.

Voordelen van een frenectomie

Lipbandcorrectie:

Tongriemcorrectie:

Wat deze vraag betreft: jazeker! Telkens wanneer een kind een ingreep heeft ondergaan aan een deel van het lichaam dat invloed heeft op de spraak, is het verstandig om weer te starten met logopedie. Bedenk goed: als je kind gewend was zijn tong op een aangepaste manier te gebruiken, heeft hij nooit ervaren hoe het is om zijn tong zó te bewegen dat hij beter verstaanbaar is.

De kans is groot dat hij niet heel lang logopedie nodig heeft, maar het is nog steeds een goed idee om hem opnieuw te laten onderzoeken. Als hij de schoolgaande leeftijd heeft, kun je vaak een observatie of screening via school aanvragen. Er bestaat een kleine kans dat hij via school niet in aanmerking komt voor logopedie als de uitspraakproblemen niet ernstig genoeg zijn. Als dat gebeurt, raad ik gezinnen aan om naar een vrijgevestigde logopediepraktijk te gaan, omdat zij minder gebonden zijn aan strikte gestandaardiseerde testnormen.