Onderwijs bij het syndroom van Down - Tips van een leerkracht
In dit artikel Logopedie-app voor het syndroom van Down Interview met Megan Hoe zag je leerproces eruit? Wat is je ervaring met logopedie? Wat is je grootste uitdaging? Welke methoden...
In dit artikel
- Logopedie-app voor het syndroom van Down
- Interview met Megan
- Hoe zag je leerproces eruit?
- Wat is je ervaring met logopedie?
- Wat is je grootste uitdaging?
- Welke methoden werkten voor jou?
- Heb je advies voor ouders en kinderen?
- Welke hulpmiddelen gebruik je om de spraak te verbeteren?
- Wat voor hulpmiddelen en materialen heb je meestal nodig?
De Center for Disease Control (CDC) legt uit dat “chromosomen bepalen hoe het lichaam van een baby zich vormt tijdens de zwangerschap en hoe het functioneert tijdens de groei in de baarmoeder en na de geboorte. Baby's met het syndroom van Down hebben een extra kopie van een van deze chromosomen: chromosoom 21. De medische term voor het hebben van een extra kopie van een chromosoom is 'trisomie'. Het syndroom van Down wordt daarom ook wel 'trisomie 21' genoemd. Deze extra kopie verandert de manier waarop het lichaam en de hersenen van de baby zich ontwikkelen, wat zowel mentale als fysieke uitdagingen kan veroorzaken.

Het syndroom van Down is een levenslange aandoening. Vroegtijdige hulp helpt baby's en kinderen met het syndroom van Down vaak om hun fysieke en intellectuele vaardigheden te verbeteren. De meeste van deze diensten richten zich erop deze kinderen te helpen zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen. Hieronder vallen onder meer logopedie, ergotherapie en fysiotherapie, vaak aangeboden via speciale vroegbehandelingsprogramma's. Kinderen met het syndroom van Down kunnen ook extra hulp of aandacht op school nodig hebben, hoewel veel kinderen meedraaien in het reguliere onderwijs."
Deze blog is een interview met Megan Casilla-Mwaura, die uit eigen ervaring weet hoe het is om les te geven aan kinderen met het syndroom van Down. Ze is docent in de Verenigde Staten en haar neefje heeft het syndroom van Down. Ze schrijft daarnaast voor verschillende websites over digitale tools en mobiele apps. Megan werd gevraagd om te helpen haar neefje te leren praten.
Maar eerst is er een hulpmiddel dat mensen met het syndroom van Down helpt om beter en sneller te leren praten.
Logopedie-app voor het syndroom van Down
Speech Blubs is een taaltherapie-app die oorspronkelijk werd ontwikkeld voor kinderen met autisme, het syndroom van Down en verbale apraxie! Zodra je kind begint te praten, helpt Speech Blubs je als een waardevolle, aanvullende spraakactiviteit.
Start vandaag nog je gratis proefperiode en ontdek meer dan 1.500 leuke en leerzame activiteiten!
Interview met Megan
Hoe zag je leerproces eruit?
Kinderen met Down zijn over het algemeen heel erg gericht op visueel leren. Omdat hun leerproces trager verloopt, duurt het langer voordat ze informatie verwerken. Om dat proces te versnellen, had ik voortdurend communicatie met het kind nodig.
Kinderen met Down hebben een kortetermijngeheugen voor verbale communicatie. Meestal kunnen peuters van twee jaar al woordjes zeggen. Maar bij kinderen met Down duurt het vaak tot een jaar of vier voordat ze interesse beginnen te tonen in praten.

Mijn aanpak begint met gewenning. Direct (geen babytaal) tegen het kind praten is cruciaal. Mijn neefje kan nog niet praten, maar hij begrijpt me toch heel goed.
Ik begon met rondlopen in het huis en hem leren hoe voorwerpen heten. Zijn allereerste echte woordje was trouwens 'HETEN', waarmee hij verwees naar de naam van een bepaald voorwerp.
Hij heeft meestal een klein actiefiguurtje bij zich van 'Chopper' uit de wereldberoemde manga- en animeserie 'One Piece'. Ik gebruikte Chopper om nieuwe woorden aan hem te introduceren. Meestal bleven we een week lang in één bepaalde ruimte in het huis. Aanvankelijk wilde ik hem woorden in de keuken leren, zodat hij zijn moeder kon vertellen wat hij niet wilde eten, maar hij toonde meer interesse in de badkamer omdat hij zo dol is op in bad gaan.
Wat is je ervaring met logopedie?
Het gaat een stuk makkelijker wanneer hij interesse heeft in de logopedie. Omdat kinderen met Down heel visueel zijn ingesteld, vindt hij het geweldig als ik overdreven articuleer met letters zoals de 'w', 'l', 'r' en vele andere klanken.
Ik heb ook logopedie-apps gebruikt, vooral als we niet bij elkaar waren. Ik heb de apps hier op een rijtje gezet.
Wat is je grootste uitdaging?
Mijn neefje leert niet snel woorden waarin hij niet geïnteresseerd is. Hij herhaalt vaak woorden die hij al kent, en op sommige dagen weigert hij resoluut om iets nieuws te leren en wil hij gewoon bij zijn moeder zijn.

Afgezien van de typische gedragsuitdagingen is mijn grootste uitdaging het vasthouden van woorden: hij vergeet soms eerdere termen zodra hij nieuwe woorden leert.
Welke methoden werkten voor jou?
'Herhaling' en 'Show and Tell' (laten zien en vertellen). Deze twee dingen hebben voor mij altijd gewerkt bij het lesgeven aan kinderen met Down of andere vormen van autisme.
Herhaling in combinatie met het fysiek laten zien van de voorwerpen, of het gebruik van flitskaarten, plaatjes en video's, heeft enorm geholpen. Het hielp ook om mijn neefje verschillende kleuren en varianten van hetzelfde voorwerp te laten zien.
Heb je advies voor ouders en kinderen?
Het draait allemaal om geduld. Iedere ouder die een kind met Down iets leert, heeft daar heel veel van nodig. En wees niet te streng als ze het even niet kunnen volgen. Geef je kind de tijd om nieuwe woorden te verwerken, geef je kind ook de tijd om te begrijpen wat je zegt. Kinderen met Down kunnen ontzettend veel – zolang je het ze maar goed leert.
Hier is een gids die op onze website staat.
Welke hulpmiddelen gebruik je om de spraak te verbeteren?
Ik gebruik ook woord-apps of beeldwoordenboeken. Die helpen enorm. Maar wat nog veel meer helpt, zijn videogesprekken. Dan leid ik hem rond in mijn huis, of als ik op het strand ben, bel ik hem op en laat ik hem zien hoe een vis eruitziet of welke kleur het zand heeft.

Wat voor hulpmiddelen en materialen heb je meestal nodig?
Tijdens het één-op-één oefenen kan ik nooit genoeg papier hebben om origami mee te vouwen of een pen om tekeningen mee te maken. Een set flitskaarten en een digitale camera zijn onmisbaar. Mijn camera is belangrijk omdat ik foto's maak van dingen die ik om me heen zie, zodat ik die de volgende keer aan hem kan laten zien.
Ik gebruik ook apps en leermiddelen. Ik vraag mijn nicht om ze op haar telefoon te downloaden en haar zoon steeds 30 minuten per keer spelenderwijs te laten leren, en niet langer.
Door Megan Casilla-Mwaura