Co zrobić zamiast krzyczeć na dzieci

„Andy! Ile razy mam ci powtarzać, żebyś nie wychodził na deszcz? Przeziębisz się!” Jak często Twoi sąsiedzi słyszą, jak krzyczysz na dzieci? Zapytana większość rodziców przyzna, że podniosła głos, bo coś wyprowadziło ich z równowagi.

W tym artykule

• Czy krzyczenie na malucha jest złe?
• Poznaj swoje wyzwalacze
• Uprzedzaj swoje dzieci
• Rozpoznaj, kiedy chodzi o Ciebie
• Zrób sobie chwilę przerwy
• Wyciągajcie wnioski później
• Dowiedz się, jakie zachowania są normalne
• Miej realistyczne oczekiwania
• Kiedy warto krzyczeć
• Teraz już wiesz, jak przestać krzyczeć na dzieci

Badanie opublikowane w czasopiśmie „Journal of Marriage and Family” wykazało, że blisko 90 procent uczestników przyznało się do ćwiczenia strun głosowych na swoich dzieciach w ciągu ostatniego roku. Co więcej, rodzice dzieci w wieku siedmiu lat i starszych przyznali, że krzyczą niemal w 100 procentach przypadków.

Rodzice krzyczą, ponieważ są rozrywani w wielu różnych kierunkach jednocześnie. To rodzi frustrację. Widzą, że dzieci robią coś, czego nie aprobują, i po prostu puszczają im nerwy. To naturalna reakcja.

Czy krzyczenie na malucha jest złe?

Opierając się na tych badaniach, możemy wywnioskować, że rodzice krzyczą, aby zdyscyplinować swoje dzieci. Nie jest to jednak najskuteczniejsza metoda. W ten sposób nie tylko uczysz dziecko, że krzyk to dobra strategia rozwiązywania konfliktów, ale także pogarszasz całą sytuację. 

Badania wykazały, że ostra dyscyplina werbalna wcale nie rozwiązuje problemów z zachowaniem u dzieci. Co gorsza, może sprawić, że maluchy z jeszcze większym prawdopodobieństwem zrobią to, czego im zabraniasz. Pamiętaj, że dzieci mają wrażliwy układ nerwowy, a krzyk jest dla nich po prostu przerażający. Co więc możesz zrobić zamiast tego?

Poznaj swoje wyzwalacze

Nie krzyczysz bez powodu. Zazwyczaj jest to naturalna reakcja na konkretne zachowania. Krótko mówiąc – coś to wyzwala. Jeśli odkryjesz, co sprawia, że krew się w Tobie gotuje, znacznie łatwiej będzie Ci tego unikać. Zidentyfikuj swoje zapalniki, bo u każdego są one inne. Samoświadomość pomoże Ci podejmować bardziej przemyślane decyzje.

Uprzedzaj swoje dzieci

Czy krzyczeć na malucha, gdy kłóci się w samochodzie albo odwleka porę spania? Najpierw go ostrzeż. Daj mu znać, że jego zachowanie wystawia Twoją cierpliwość na próbę, a Ty nie chcesz krzyczeć, by zwrócić na siebie uwagę. Spokojne ostrzeżenie często wystarczy, by dziecko zmieniło zachowanie. Ostrzeżenia pozwalają też dzieciom przygotować się na nadchodzącą zmianę.

Rozpoznaj, kiedy chodzi o Ciebie

Krzyk często wiąże się ze złym zachowaniem dziecka. Bywa jednak również wyrazem Twoich niezaspokojonych potrzeb i pragnień. Zachowując spokój, większość rodziców jest w stanie uniknąć wyładowywania się na dzieciach i późniejszego poczucia winy. Jeśli od tygodnia stale krzyczysz, usiądź i zastanów się, co tak naprawdę Cię dręczy. Może to być stres w pracy, problemy finansowe lub po prostu brak snu. Jeśli jednocześnie studiujesz i pracujesz, możesz rozważyć skorzystanie z pomocy, np. serwisów pisania prac dyplomowych, by zaoszczędzić czas i siły. Kiedy rozwiążesz własne problemy, radzenie sobie z trudnościami dziecka stanie się o wiele łatwiejsze.

Zrób sobie chwilę przerwy

Specjaliści od rozwoju dzieci polecają rodzicom skuteczną strategię na wyciszenie – idź do łazienki i wykrzycz się prosto do toalety. A potem spuść wodę. To świetny sposób na wzięcie chwili dla siebie i opanowanie emocji. Równie dobrze możesz kopnąć piłkę albo poprosić kogoś innego o przejęcie sytuacji. Jeśli zależy Ci na zmianie własnego zachowania, musisz robić sobie przerwy i ćwiczyć samokontrolę. Na dłuższą metę przyniesie to ogromne korzyści.

Wyciągajcie wnioski później

Nie musisz krzyczeć, aby się porozumieć. Krzyk umniejsza wagę Twoich słusznych uwag i sprawia, że dziecko zamyka się w sobie, zamiast Cię słuchać. Tłumienie w sobie nagromadzonych emocji bywa trudne. Jednak zachowanie samokontroli przekaże jasny komunikat, który przyniesie znacznie lepsze rezultaty. Każda lekcja jest o wiele skuteczniejsza, gdy tłumaczysz coś na spokojnie.

Dowiedz się, jakie zachowania są normalne

Jako rodzic musisz pamiętać, że zachowania takie jak marudzenie, rywalizacja między rodzeństwem czy niechęć do kładzenia się spać są zupełnie normalne dla danego wieku. Zrozumienie tego pomoże Ci nie brać wszystkiego do siebie. Nauczysz się radzić sobie z takimi sytuacjami, zamiast tracić głowę przez te same powtarzające się schematy. Większość rodziców krzyczy, bo oczekuje od dzieci innego zachowania. Gdy zaakceptujesz rzeczywistość, skupisz się po prostu na rozwiązaniu bieżącej sytuacji.

Miej realistyczne oczekiwania

W relacjach z dziećmi realistyczne oczekiwania to podstawa. Jednym z powodów rodzicielskiego krzyku jest rozbieżność między wielkimi nadziejami związanymi z jakimś wydarzeniem czy wyjściem a rzeczywistością. Twoje dziecko może zacząć się buntować i odmówić pójścia dalej na samym środku ulicy. Możesz wtedy poczuć bezsilność. Warto jednak zweryfikować swoje oczekiwania. Zaplanuj krótszą wycieczkę czy przejażdżkę i wydawaj jedno polecenie naraz.

Kiedy warto krzyczeć

Poza opisanymi sytuacjami krzyk ma swoje miejsce wtedy, gdy wyraża ekscytację i radość, gdy dopingujesz swoje dziecko lub gdy musisz błyskawicznie zwrócić jego uwagę w obliczu niebezpieczeństwa. Możesz na przykład krzyknąć, gdy maluch nie zatrzymuje się przed przejściem przez jezdnię. W takich okolicznościach krzyk jest skuteczny. Używany bez przerwy na co dzień – zupełnie traci swoją moc.

Teraz już wiesz, jak przestać krzyczeć na dzieci

Twoje dziecko to wyjątkowy dar od losu. Odpowiadasz za nie przez określony czas – nie nadużywaj swojej władzy. Kiedy zatrzymasz się na chwilę i zaczniesz panować nad sobą, życie stanie się łatwiejsze nie tylko dla Ciebie, ale i dla Twojego dziecka. Weź odpowiedzialność za swoje reakcje, a Twoja pociecha stanie się Twoim najlepszym przyjacielem.