Napady złości przed snem – jak uśpić malucha

Wieczorna rutyna zawsze przebiegała bez problemu, ale przez kilka nocy z rzędu płakała, gdy tylko próbowaliśmy położyć ją do łóżka. Mówiła, że chce spać w moim łóżku i wymyślała najróżniejsze sposoby na odwlekanie snu.

Jeśli znajdujesz się w takiej samej sytuacji, czytaj dalej, aby poznać proste pomysły, które pomogą Ci uśpić malucha.

W tym artykule

• Dlaczego mój maluch histerycznie płacze w nocy?
• • Lęk separacyjny
  • Lęk przed ciemnością
  • Walka o władzę
  • Lęk przed tym, że coś go ominie (FOMO)
  • Niewystarczające zmęczenie lub za mało aktywności w ciągu dnia
  • To może być przeziębienie
  • Może jest mu za ciepło lub za zimno
  • Przetwarzanie trudnych emocji po wydarzeniach z całego dnia
• Jak długo pozwalać maluchowi wypłakiwać się przed snem?

Dlaczego mój maluch histerycznie płacze w nocy?

Jeśli zastanawiasz się, dlaczego Twoje dziecko płacze w nocy, wiedz, że przyczyn może być wiele. Możesz jednak metodą eliminacji ustalić, co mu dolega. Oto kilka pomocnych wskazówek.

Lęk separacyjny

Niektóre dzieci zmagają się z lękiem separacyjnym z wielu różnych powodów. Pamiętaj, że jesteśmy dla nich całym światem i całkowicie na nas polegają.

Kiedy moja córka mówiła, że chce być ze mną, zastosowałam technikę podpatrzoną u Superniani. Aby uniknąć jej przychodzenia do mojej sypialni, siadałam obok niej w jej pokoju, czasami śpiewając. Robiłam to po prostu po to, by poczuła się bezpiecznie, mogła spokojnie zasnąć i wiedziała, że wszystko jest w porządku. Moja młodsza córka lubi z kolei, gdy masuję jej plecy – szuka poczucia bezpieczeństwa w dotyku.

To zupełnie normalne, że małe dzieci przez to przechodzą. W przypadku mojej starszej córki byłam pracującą mamą i mała często nie chciała, by nastała noc, bo oznaczało to kolejny dzień, w którym mama musiała iść do pracy.

Czasami pomocny może okazać się generator białego szumu. Szczególnie wtedy, gdy Twoje dziecko czuje się nieswojo w nocnej ciemności i ciszy.

Lęk przed ciemnością

Jeśli Twoje dziecko mówi, że boi się ciemności, istnieje mnóstwo ciekawych i kreatywnych sposobów na rozwiązanie tego problemu:

• Kup prostą lampkę nocną
• Zostaw włączone światło w szafie lub garderobie
• Kup pluszaka świecącego w ciemności
• Daj dziecku latarkę lub maskotkę z wbudowaną lampką
• Użyj dyfuzora zapachowego z podświetleniem
• Kup projektor gwiazd/lampkę nocną z projektorem
• Wypróbuj pozytywkę ze światełkiem
• Kup budzik ze zmieniającymi się kolorami świateł
• Przyklej świecące w ciemności gwiazdki na suficie i ścianach
• Kup lampkę nocną 3D
• Oklej krawędzie pokoju, meble lub cokolwiek chcesz taśmą fluorescencyjną
• Zamontuj lampkę na baterie typu „klik”, którą dziecko może samo włączać i wyłączać
• Zainstaluj taśmę LED pod łóżkiem

Bądź kreatywny i spraw, by była to dobra zabawa. Pozwolenie dziecku na współtworzenie dekoracji pokoju sprawi, że pora snu stanie się czymś ekscytującym.

Innym świetnym pomysłem jest przygotowanie „sprayu na potwory”. Jeśli Twoje dziecko się boi, możesz wyszukać w Google hasło spray na potwory. Opowiedz dziecku historyjkę, że ten wyjątkowy spray odpędza potwory, a potem spryskajcie razem cały pokój i przestrzeń pod łóżkiem.

Większość takich sprayów to po prostu mieszanka wody i olejku lawendowego – działa naturalnie uspokajająco i oczywiście cudownie pachnie.

Walka o władzę

Kiedy dzieci zaczynają wyrażać własne zdanie i preferencje, często protestują przeciwko spaniu. Sposobem na poradzenie sobie z tym jest oddanie im odrobiny kontroli.

Na przykład, jeśli Twoje dziecko buntuje się na słowa, że czas iść spać, możesz powiedzieć: „Teraz mamy czas na czytanie, a potem gasimy światło”. Albo stwórzcie wieczorny rytuał, który daje maluchowi kontrolę nad tym, co dzieje się przed snem. Może wymyślicie własne bajki albo przeczytacie dwie dodatkowe książeczki?

Dawanie dziecku wyboru pomaga mu poczuć, że ma realny wpływ na sytuację, co skutecznie wygasza walkę o władzę.

Lęk przed tym, że coś go ominie (FOMO)

Jeśli Twoje dziecko walczy ze snem lub wymyka się z pokoju, by sprawdzić, co robicie, może po prostu bać się, że coś je ominie. W końcu kto chciałby kończyć świetną zabawę?

Wiem, że moje dzieci czasami czują, że omija je coś ciekawego, co robią mama i tata. Często powtarzamy im wtedy: „Im szybciej zaśniesz, tym szybciej nadejdzie jutro i znowu będziemy się super bawić”. Możesz też dać maluchowi powód do radosnego wyczekiwania, na przykład wspominając o wszystkich ciekawych aktywnościach, które zaplanowaliście na kolejny dzień.

Niewystarczające zmęczenie lub za mało aktywności w ciągu dnia

Są dni, kiedy moja mała córeczka nie ma wystarczająco dużo ruchu, przez co nie chce iść spać. Może to być sygnał, że pora skrócić drzemki w ciągu dnia. Warto też pomyśleć o zapisaniu dziecka na jakieś dodatkowe zajęcia ruchowe.

W takie gorsze dni pozwalam jej posiedzieć chwilę obok mnie. Masuję jej plecy, rozmawiamy albo czytamy dodatkową bajkę. W ten sposób po prostu nieco wydłużam czas zasypiania.

To może być przeziębienie

Gdy moje dzieci zaczynają chorować, często mają trudności z zasypianiem. Zazwyczaj wynika to z poczucia dyskomfortu. Obserwuj swojego malucha, gdy zmienia się jego rytm snu, i wyłapuj pierwsze symptomy, zanim infekcja rozwinie się na dobre. Na przykład mój syn tuż przed chorobą zaczyna często kichać.

Wtedy od razu sięgam po domowe sposoby na przeziębienie, by zdusić infekcję w zarodku.

Upewnij się, że nie jest mu za ciepło ani za zimno

Ciała dzieci są znacznie mniejsze niż nasze, dlatego gdy jest im zbyt ciepło lub zbyt zimno, mogą mieć problem z zaśnięciem. Jedną z najlepszych rzeczy, jakie zrobiłam, było wstawienie wiatraka do pokoju dziecka. Zapewnia on cyrkulację powietrza, co pomaga utrzymać odpowiednią temperaturę.

Zimą natomiast włączam nawilżacz powietrza, jeśli w pokoju jest za sucho.

Kupiłam też mojej córce na Amazonie prześcieradło sensoryczne. Działa trochę jak poszewka na cały materac – naciąga się na niego, a elastyczny materiał świetnie pomaga regulować temperaturę ciała.

To także wspaniałe rozwiązanie dla dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej.

Warto również przetestować różne piżamki: z krótkim lub długim rękawem, pajacyki ze stópkami lub bez itp.

Przetwarzanie trudnych emocji po całym dniu

Wieczorem dzieci mogą odtwarzać w myślach wydarzenia z całego dnia lub mierzyć się z różnymi emocjami. Gdy znikają bodźce dzienne, ich mózg zaczyna skupiać się na tym, co się wydarzyło.

Zdarzało się, że mój syn opowiadał mi o czymś, co sprawiło mu przykrość lub go zasmuciło – i to właśnie dlatego nie mógł zasnąć. Kiedyś powiedział mi nawet, że sam nie wie, czy chce o tym rozmawiać.

Porozmawiaj ze swoim dzieckiem, jeśli widzisz, że ma trudności z zaśnięciem lub płacze. Zadawaj pytania o miniony dzień, ale nie naciskaj. Pytaj w sposób otwarty, dając mu przestrzeń, by otworzyło się przed Tobą, kiedy będzie na to gotowe. Możesz odkryć, że czymś się martwi i właśnie to nie pozwala mu spokojnie zasnąć.

Niczym nie różni się to od nocy, podczas których sam nie możesz spać z powodu zmartwień lub stresu. Dzieci codziennie się uczą i rozwijają, a przetwarzanie tak wielu nowych bodźców może wywoływać burzę sprzecznych emocji i myśli.

Co jednak zrobić, gdy wypróbujesz już wszystkie metody eliminacji, a nic nie działa?

Jak długo pozwalać maluchowi na płacz?

Brak snu u rodzica jest bardzo wyniszczający. Możesz czuć bezsilność, jeśli wieczorna walka o sen powtarza się noc w noc.

W takiej sytuacji możesz wypróbować metodę kontrolowanego płaczu (wypłakiwania się). Osobiście nie jestem jej fanką, ale nie oznacza to, że sama jej nie próbowałam.

Mój mąż miał do metody kontrolowanego płaczu zdecydowanie więcej determinacji.

Aby zastosować metodę kontrolowanego płaczu, zacznij od pozostawienia dziecka płaczącego na nie dłużej niż 5 minut. Następnie wejdź do pokoju i zapewnij je, że wszystko jest w porządku. Powtórz cały proces, w razie potrzeby wydłużając czas o minutę. Powtarzaj te kroki, ale radziłabym nie przekraczać 10 minut.

Chodzi o to, aby stale dawać dziecku poczucie bezpieczeństwa. Daj mu znać, że jesteś blisko, ale jest już pora spania i to nie podlega dyskusji.

Radzenie sobie z napadami złości przed snem bywa wyczerpujące. Będąc w samym centrum takiego kryzysu, czujesz bezradność i wrażenie, że to się nigdy nie skończy.

Zdarzały się momenty, kiedy byłam tak wykończona kilkoma nieprzespanymi nocami z rzędu, że czułam się po prostu chora. Gorąco polecam szukanie pomocy, kiedy tylko jest taka możliwość. Poproś kogoś z rodziny, aby wpadł na chwilę, byś mógł odpocząć lub uciąć sobie drzemkę.

Zastanówcie się nad dzieleniem się nocnymi dyżurami z mężem. Zrób wszystko, co konieczne, aby zregenerować siły. Odpoczynek i trzymanie się stałego planu są kluczowe. Konsekwencja to absolutna podstawa w radzeniu sobie z dziecięcymi napadami złości przed snem!