Çocuklar İçin Ekran Süresi: Suçluluk Duygusuna Son Verin!

Çocuklar için önerilen ekran süresini aşan ebeveynler, genellikle çevreleri tarafından sert bir şekilde yargılanır. Ebeveynler olarak çocukların çevrim içi öğrenimini, eğlenceli aktivitelerini ve yoğun iş temposunu dengelemek oldukça zordur. Peki ebeveynler, çocukların ekran süresini sınırlandırmak için ne yapmalıdır?

Bu Yazıda Neler Var?

• Ekran Süresiyle İlişkili Ebeveynlik Tarzları
• • İzin Verenler
  • Sınır Koyanlar
  • Rehberlik Edenler
• Ebeveynler İçin Çıkarılacak Dersler

Teknoloji ve ekranlar artık hayatımızın her yerinde ve onlardan kaçınmak oldukça güç. Bunun yanı sıra birçok çocuk doktoru, televizyon izleme de dahil olmak üzere ekran süresinin mümkün olduğunca kısıtlanmasını önermektedir. İzin verdiğiniz ekran süresi türü genellikle benimsediğiniz ebeveynlik tarzına bağlıdır. Ebeveynler genellikle buna izin verdikleri için suçluluk duyarlar ya da gerçek hayattaki öğrenme deneyimlerini savunan bir toplum tarafından yargılanırlar.

Ekranlar ve teknoloji, başkalarıyla kurulan derin sohbetlerin ve uygulamalı etkinliklerle öğrenmenin yerini asla tutamaz. Ancak The Atlantic'de yayımlanan bir makale, ebeveynlerin ekran süresine izin verdikleri için suçluluk duymamaları gerektiğini ortaya koydu. Amerika Birleşik Devletleri genelinde 10.000'den fazla ebeveynden toplanan veriler, teknoloji ve ekran süresi kullanımı konusunda üç farklı ebeveynlik tarzı olduğunu gösterdi.

Ekran Süresiyle İlişkili Ebeveynlik Tarzları

(The Atlantic verilerine göre)

İzin Verenler

Bu ebeveynler, çocuklarına çok sayıda cihaz sunan ve ekran sürelerini ne zaman ve nasıl geçireceklerini seçmelerine izin veren gruptur. The Atlantic, bu grup içerisindeki "dijital izin vericilerin" genellikle ergenlik çağındaki çocukların ebeveynleri olduğunu ve ankete katılan ebeveynlerin yaklaşık 1/3'ünü oluşturduğunu tespit etti.

Sınır Koyanlar

"Dijital sınır koyucular" olan ebeveynler, çocuklarının ekran süresi kullanımını ve genel olarak teknolojiyi kısıtlamaya çalışma eğilimindedir. Bu ebeveynlik tarzı, ekran süresinin çocuğun gelişimini nasıl etkilediği konusunda ciddi endişe duyar. "Dijital sınır koyucular" genellikle okul öncesi yaştaki çocukların ebeveynleridir ve internet ile ekran süresi konusunda tamamen "kapatma" yaklaşımını tercih ederler.

Rehberlik Edenler

Ankette belirlenen son ebeveynlik tarzı ise "dijital rehberler" olarak adlandırılmaktadır. Çocuklarının internet ve ekran süresi kullanımını tamamen sınırlandırmak yerine, bunu kucaklarlar. "Dijital rehberler", çocuklarına internette nasıl doğru şekilde gezinecekleri ve onu nasıl sorumlu bir şekilde kullanacakları konusunda yol gösterirler. Yine bu grup da ankete katılan ebeveynlerin 1/3'ünü oluşturmuştur ve farklı yaş gruplarından çocukları kapsamaktadır; bu da söz konusu ebeveynlik tarzının her yaştan çocuk için etkili olabileceğini göstermektedir.

Daha ileri araştırmalar ve anketler sonucunda The Atlantic, "dijital rehberlerin" şunları yaptığını belirledi:

• Çocuklarıyla teknolojiyi ve interneti nasıl akıllıca kullanacakları konusunda konuşurlar;
• Çocukları kullanmadan önce farklı uygulamaları, cihazları ve programları araştırırlar;
• Kitaplar, videolar ve diğer programlar aracılığıyla çocuklarına teknoloji hakkında bilgi verirler;
• Teknolojiyle ilgili becerilerini geliştirmeleri için çocuklarını teknoloji derslerine ve atölye çalışmalarına kaydettirirler;
• Bir bilgisayar programı, uygulama veya web sitesi kullanırken çocuklarına rehberlik ederler; ve
• Çocuklarıyla birlikte video oyunları oynarlar.

"Dijital rehberler" üzerinde yapılan derinlemesine bir araştırma, bu ebeveynlik tarzını benimseyenlerin %44'ünün teknolojiyi araştırdığını ve haftada en az bir kez çocuklarıyla interneti sorumlu bir şekilde nasıl kullanacakları konusunda düzenli olarak konuştuğunu ortaya koydu. Peki tüm bu dijital rehberliğin ebeveynler için sonucu ne oldu? The Atlantic, "dijital rehber" olan ebeveynlerin çocuklarının, "dijital sınır koyucu" ebeveynlerin çocuklarına kıyasla ekran süresi ve internet kullanımı konusunda çok daha sorumlu davrandıklarını gözlemledi.

Anket ayrıca "dijital sınır koyucuların" çocuklarının şu gibi "sorunlu davranışlarda bulunma" olasılığının daha yüksek olduğunu ortaya koydu:

• Pornografik web sitelerine erişim (yanlışlıkla veya bilerek);
• Tanımadıkları kişilerle çevrim içi sohbete veya e-posta iletişimine girme;
• Düşmanca ve kırıcı yorumlarda artış;
• İnternette başka birinin kimliğine bürünme.

Ebeveynler İçin Çıkarılacak Dersler

Çocuklar için ekran süresini ve internet kullanımını yönetmek zor olsa da, The Atlantic tarafından yapılan araştırma, ebeveynlerin çocuklarının internet kullanımı nedeniyle suçluluk duymamaları gerektiğini öne sürüyor. Aksine anket, teknolojiyi tamamen hayatından çıkarmaya çalışan "dijital sınır koyucuların" benimsediği yaklaşımın yalnızca kısa bir süre işe yaradığını gösterdi. Çocuklar büyüdükçe teknolojiyle günlük olarak çok daha fazla etkileşim içinde olacaklardır.

Bu makale, ebeveynlerin teknolojiyi ya da interneti yalnızca çocukların gelişimini yavaşlatacak kötü bir unsur olarak görmemeleri gerektiğini belirtiyor. Ebeveynler; gerçek dünyadaki öğrenme deneyimleri, teknoloji ve internet arasında sağlıklı bir denge kurabilirler. Teknoloji kullanımını tamamen kısıtlamak akıllıca bir fikir gibi görünse de, çocukları büyüdüklerinde interneti sorumlu bir şekilde kullanmaya hazırlamaz.

Hayatın pek çok alanında olduğu gibi, çocuklar için ekran süresi ve internet kullanımı da tamamen dengeyle ilgilidir. Çocukların öğrenmek için farklı yollara ihtiyacı vardır ve internet, çocuğun gelişimini zenginleştirecek eğitici bir araç işlevi görebilir. Elbette çocukların bu aracı güvenli ve sorumlu bir şekilde kullanabilmeleri için rehberliğe ihtiyaçları vardır. Sonuç olarak, çocuklar için ne kadar ekran süresinin uygun olduğu sorusunun cevabı sizin ellerinizdedir ve yalnızca sizin koşullarınıza göre belirlenebilir.

İşte tam bu noktada siz devreye giriyorsunuz! Ebeveynlerin, teknolojik olarak hızla ilerleyen dünyamızda çocuklarına rehberlik etmeleri gerekir. Sizin rehberliğiniz sayesinde çocuklarınız, teknoloji dolu bir dünyada bilinçli adımlar atarken bir yandan da sorumluluk sahibi bir şekilde öğrenmeye devam edebilirler.