Epilepsi ve Dil Gelişimi

Üzerinde oldukça kapsamlı araştırmalar yapılan bozukluklardan biri de epilepsidir. Çalışmalar epilepsinin konuşma ve dili etkilediğini kesin olarak ortaya koymuştur; ancak bu etkinin derecesi epilepsinin türüne, şiddetine ve nedenine bağlı olarak değişir.

Epilepsi Dili Nasıl Etkiler?

Epilepsi erken çocukluk döneminde geliştiğinde, beynin tipik gelişimi sekteye uğrar ve olağan seyrinden çıkar. Bu çocuklar, tipik gelişim gösteren çocukların öğrenebildiği şekilde konuşma ve dili öğrenmede ve akılda tutmada zorluklar yaşarlar.

Bu durum, sol yarımküreden kaynaklanan parsiyel epilepside daha sık görülür. Beynin sol yarımküresi dil gelişiminden sorumludur. Bu bölgelerde herhangi bir sorun ortaya çıkarsa, genellikle ifade edici dilde (konuşma dili) ve alıcı dilde (çocuğun dinlerken veya okurken anlayabildikleri) yetersizlikler görürüz. Bu vakaların çoğunda dil kullanımı azalır ve çocuk yaşıtlarına göre daha "sessiz" görünebilir. Bu bozukluk zamanla okuma ve yazmayı da etkileyebilir; çünkü kelimeleri seslendirmekte veya basılı metinleri okumakta zorlanabilirler.

https://www.youtube.com/watch?v=MBfJozL7qHM

Epilepsi nedir?

Jeneralize epilepsinin birçok formu, dil becerileri de dahil olmak üzere bir dizi fonksiyon üzerinde genel etkilere sahiptir. Ancak diğer epilepsi türleri belirli dil bozukluğu modellerine yol açar. Ortaya çıkabilecek sorunlardan biri Afazi olarak adlandırılır. Afazi, sonradan edinilen bir dil veya sembolik işlemleme bozukluğudur. Bu, Afazi teşhisi konan birinin konuşmayı anlama veya kendini ifade etme yeteneğini kaybettiği anlamına gelir. Kaybedilen fonksiyonun türüne göre tanımlanan birçok spesifik afazi türü vardır. Afazi teşhisi konan bir kişinin, hastalığın başlangıcından önce normal dil fonksiyonlarına sahip olduğu varsayılır. Afazi genellikle inme geçiren yetişkinlerde görülse de, nöbet geçiren çocuklarda da rastlanmaktadır.

Parsiyel epilepsisi olan bazı bireyler dili anlamada sorun yaşadıklarını belirtirler, ancak bu belirtiler neredeyse her zaman yanlış yorumlanır. Örneğin, anlamakta güçlük çektiği söylenen çocuklara, sadece dikkat etmedikleri ve bu yüzden anlamadıkları varsayılarak yanlışlıkla dikkat eksikliği teşhisi konabilir.

Azalmış dikkat veya hafıza bozukluğu da epilepsi teşhisinden kaynaklanabilecek diğer bir sorundur. Bu nedenle, hafif nöbetler geçiren çocuklara ne kadar kolay yanlış teşhis konulabileceğini görebilirsiniz! Bu özellikler birçok farklı tanıya uyabilir; bu yüzden fark ettiğiniz her türlü sorunu doktorunuzla paylaşmanız çok önemlidir.

Hafif Nöbetlerin Belirtileri

Orta veya şiddetli bir nöbetin bariz belirtilerini biliriz çünkü bunlara genellikle kasılmalar eşlik eder. Ancak, belirgin semptomları olmayan hafif nöbetler de vardır. Bunlar şunları içerebilir:

1. Geçici kafa karışıklığı
2. Boş bakma (dalıp gitme) nöbeti
3. Kollarda ve bacaklarda kontrol edilemeyen sarsılma hareketleri
4. Bilinç veya farkındalık kaybı
5. Korku, kaygı veya dejavu gibi bilişsel ya da duygusal belirtiler

Doktorlar epilepsiyi, semptomlarına ve şiddetine bağlı olarak fokal (odaksal) veya jeneralize (yaygın) olarak sınıflandırabilirler. Fokal nöbetler, beyninizin bir bölgesindeki anormal elektriksel aktiviteden kaynaklanır. Fokal nöbetler bilinç kaybı ile veya bilinç kaybı olmaksızın ortaya çıkabilir:

• Farkındalık kaybının eşlik ettiği fokal nöbetler. Bu nöbetler bilinç veya farkındalıkta bir değişiklik ya da kayıp içerir. Boşluğa bakabilir, çevrenize normal tepkiler veremeyebilir veya elleri ovuşturma, çiğneme, yutkunma ya da daireler çizerek yürüme gibi tekrarlayıcı hareketler yapabilirsiniz.
• Bilinç kaybı görülmeyen fokal nöbetler. Bu nöbetler duyguları değiştirebilir veya nesnelerin görünüşünü, kokusunu, hissini, tadını veya sesini algılama şeklinizi farklılaştırabilir; ancak bilincinizi kaybetmezsiniz. Bu nöbetler ayrıca kol veya bacak gibi bir vücut parçasında istemsiz sarsılmalara ve karıncalanma, baş dönmesi veya yanıp sönen ışıklar görme gibi anlık duyusal belirtilere yol açabilir.

Fokal nöbetlerin belirtileri migren, narkolepsi veya psikiyatrik hastalıklar gibi diğer nörolojik bozukluklarla karıştırılabilir.

Jeneralize nöbetler, beynin tüm bölgelerini etkiliyor gibi görünen nöbetlerdir. Farklı jeneralize nöbet türleri şunları içerir:

• Absans nöbetleri. Eskiden petit mal nöbetleri olarak bilinen absans nöbetleri genellikle çocuklarda görülür; boşluğa bakma veya göz kırpıştırma ya da dudak şapırdatma gibi hafif vücut hareketleriyle kendini gösterir. Bu nöbetler kümeler halinde (kısa süre içinde arka arkaya) ortaya çıkabilir ve kısa süreli bir farkındalık kaybına neden olabilir.
• Tonik nöbetler. Tonik nöbetler kaslarınızın sertleşmesine yol açar. Bu nöbetler genellikle sırtınızdaki, kollarınızdaki ve bacaklarınızdaki kasları etkiler ve yere düşmenize neden olabilir.
• Atonik nöbetler. Düşme nöbetleri olarak da bilinen atonik nöbetler, kas kontrolünün kaybına neden olur ve aniden yığılmanıza veya yere düşmenize yol açabilir.
• Klonik nöbetler. Klonik nöbetler, kaslarda tekrarlayan veya ritmik sarsılma hareketleriyle ilişkilidir. Bu nöbetler genellikle boyun, yüz ve kolları etkiler.
• Miyoklonik nöbetler. Miyoklonik nöbetler genellikle kollarınızda ve bacaklarınızda ani, kısa süreli sıçramalar veya seğirmeler şeklinde görülür.
• Tonik-klonik nöbetler. Eskiden grand mal nöbetleri olarak bilinen tonik-klonik nöbetler, epileptik nöbetlerin en dramatik türüdür; ani bilinç kaybına, vücutta sertleşmeye ve titremeye, bazen de mesane kontrolünün kaybına veya dilin ısırılmasına neden olabilir.

Çocuğunuz yukarıda belirtilen semptomlardan herhangi birini gösteriyorsa, nöbetlerin varlığını belirlemek amacıyla bir çocuk nöroloğu tarafından değerlendirilmesi büyük önem taşır. Teşhis konulduğunda, nöbetlerin ilaç tedavisi veya diyet değişiklikleriyle kontrol altına alınabildiği bilinmektedir.