Edukacja dzieci z zespołem Downa – wskazówki od nauczycielki

W tym artykule

• Aplikacja logopedyczna dla dzieci z zespołem Downa
• Wywiad z Megan
• • Jak wyglądał Wasz proces nauki?
  • Jakie masz doświadczenia z logopedią?
  • Opisz swoje największe wyzwanie
  • Jakie metody sprawdziły się u Ciebie?
  • Czy masz jakieś rady dla rodziców i dzieci?
  • Z jakich narzędzi korzystasz, aby wspierać rozwój mowy?
  • Jakich narzędzi i materiałów zazwyczaj potrzebujesz?

Centers for Disease Control and Prevention (CDC) podaje, że „chromosomy decydują o tym, jak kształtuje się ciało dziecka w czasie ciąży oraz jak funkcjonuje, gdy rośnie ono w łonie matki i po urodzeniu. Dzieci z zespołem Downa mają dodatkową kopię jednego z tych chromosomów – chromosomu 21. Medycznym określeniem na posiadanie dodatkowej kopii chromosomu jest »trisomia«. Zespół Downa jest również nazywany »trisomią 21«. Ta dodatkowa kopia zmienia sposób rozwoju ciała i mózgu dziecka, co może prowadzić do trudności zarówno intelektualnych, jak i fizycznych.

Zespół Downa to stan na całe życie. Wsparcie na wczesnym etapie rozwoju często pomaga niemowlętom i dzieciom z zespołem Downa w doskonaleniu ich zdolności fizycznych i intelektualnych. Większość z tych oddziaływań skupia się na rozwijaniu pełnego potencjału dziecka. Należą do nich zajęcia z zakresu logopedii, terapii zajęciowej i fizjoterapii, które są zazwyczaj oferowane w ramach programów wczesnej interwencji. Dzieci z zespołem Downa mogą również potrzebować dodatkowej pomocy lub uwagi w szkole, chociaż wiele z nich uczy się w klasach ogólnodostępnych”.

Ten artykuł to wywiad z Megan Casilla-Mwaurą, która ma bezpośrednie doświadczenie w nauczaniu dzieci z zespołem Downa. Jest nauczycielką w szkole podstawowej w USA, a dziecko jej kuzynki ma zespół Downa. Pisze także dla różnych serwisów o technologiach cyfrowych i aplikacjach mobilnych. Megan poproszono o pomoc w nauce mówienia małego chłopca.

Zanim jednak przejdziemy do rozmowy, poznaj narzędzie, które pomaga dzieciom z zespołem Downa mówić lepiej i szybciej.

Aplikacja logopedyczna dla dzieci z zespołem Downa

Speech Blubs to aplikacja do terapii mowy stworzona pierwotnie dla dzieci z autyzmem, zespołem Downa i apraksją mowy! Kiedy Twoje dziecko zacznie już mówić, Speech Blubs doskonale sprawdzi się jako dodatkowe wsparcie i uzupełnienie ćwiczeń mowy.

Rozpocznij bezpłatny okres próbny już dziś i odkryj ponad 1500 wciągających i edukacyjnych aktywności!

Wywiad z Megan

Jak wyglądał Wasz proces nauki?

Dzieci z zespołem Downa na ogół w ogromnym stopniu polegają na bodźcach wzrokowych. Ponieważ ich proces nauki przebiega wolniej, potrzebują więcej czasu na przetworzenie informacji. Aby go nieco usprawnić, potrzebowałam stałej, nieprzerwanej komunikacji z dzieckiem.

Dzieci z zespołem Downa mają krótszą pamięć roboczą w zakresie komunikacji werbalnej. Zazwyczaj dwulatki potrafią już wypowiadać słowa. Natomiast w przypadku maluchów z zespołem Downa zainteresowanie mówieniem pojawia się często dopiero około czwartego roku życia.

Mój proces nauki zaczyna się od oswojenia i przyzwyczajenia do języka. Kluczowa jest bezpośrednia mowa do dziecka (bez pieszczenia się i spieszczania słów). Mój siostrzeniec nie potrafi jeszcze mówić, ale mimo to rozumie mnie doskonale.

Zaczęłam chodzić z nim po domu i uczyć go, jak nazywają się poszczególne przedmioty. Co ciekawe, jego pierwszym prawdziwym słowem było „NAZYWA”, odnoszące się do tego, jaką nazwę nosi dana rzecz.

Zawsze nosi przy sobie małą figurkę Choppera z popularnej mangi i anime „One Piece”. Użyłam Choppera do wprowadzania nowych słów. Zazwyczaj spędzamy tydzień w jednej części domu. Na początku chciałam, żeby poznał słowa związane z kuchnią, by mógł powiedzieć mamie, czego nie chce jeść, ale o wiele bardziej zainteresowała go łazienka, bo po prostu uwielbia kąpiele.

Jakie masz doświadczenia z logopedią?

Wszystko staje się prostsze, gdy dziecko samo jest zainteresowane ćwiczeniami mowy. Ponieważ maluchy z zespołem Downa to wzrokowcy, bardzo podoba mu się, gdy przesadnie akcentuję ruchy ust przy głoskach takich jak „w”, „l”, „r” i wielu innych.

Korzystam również z aplikacji logopedycznych, szczególnie wtedy, gdy nie możemy spotkać się osobiście. Listę polecanych aplikacji znajdziesz tutaj.

Opisz swoje największe wyzwanie

Mój siostrzeniec nie przyswaja łatwo słów, które go nie interesują. Często powtarza wyrazy, które już dobrze zna, a bywają dni, kiedy kategorycznie odmawia nauki czegokolwiek nowego i chce po prostu spędzić czas z mamą.

Oprócz typowych trudności z zachowaniem, największym wyzwaniem jest zapamiętywanie słów – zdarza mu się zapominać niektóre pojęcia, gdy uczy się nowych.

Jakie metody sprawdziły się u Ciebie?

„Powtórzenia” oraz „pokaż i opowiedz”. Te dwie rzeczy sprawdzają się u mnie zawsze w pracy z dziećmi z zespołem Downa czy różnymi postaciami autyzmu.

Bardzo pomogło powtarzanie połączone z pokazywaniem prawdziwych przedmiotów lub kart obrazkowych, zdjęć i filmów. Świetne efekty dało także pokazywanie siostrzeńcowi różnych kolorów i wariantów tej samej rzeczy.

Czy masz jakieś rady dla rodziców i dzieci?

Wszystko sprowadza się do cierpliwości. Każdy rodzic uczący dziecko z zespołem Downa potrzebuje jej ogromnych pokładów. I nie bądź zbyt wymagający, jeśli maluch nie nadąża. Daj dziecku czas na przetworzenie nowych pojęć, daj mu czas na zrozumienie tego, co mówisz. Dzieci z zespołem Downa mogą funkcjonować na naprawdę wysokim poziomie – pod warunkiem, że mądrze i cierpliwie je prowadzisz.

Tutaj znajdziesz poradnik opublikowany na naszej stronie.

Z jakich narzędzi korzystasz, aby wspierać rozwój mowy?

Używam także aplikacji ze słownictwem oraz słowników obrazkowych. Są bardzo pomocne, ale jeszcze lepiej sprawdzają się wideorozmowy. Oprowadzam go wtedy po moim domu, a kiedy jestem na plaży, dzwonię do niego i pokazuję mu, jak wygląda ryba albo jaki kolor ma piasek.

Jakich narzędzi i materiałów zazwyczaj potrzebujesz?

Podczas pracy sam na sam z dzieckiem nigdy nie może mi zabraknąć papieru do origami ani długopisu do rysowania obrazków. Kluczowy jest też zestaw kart obrazkowych i aparat fotograficzny. Mój aparat jest niezwykle ważny – robię zdjęcia rzeczom, które widzę wokół, żeby móc je pokazać maluchowi przy kolejnym spotkaniu.

Sięgam również po aplikacje i pomoce edukacyjne. Proszę kuzynkę, aby pobrała je na telefon i angażowała syna w naukę przez 30 minut za jednym razem – i ani chwili dłużej.