Kiedy zacząć martwić się mową dziecka?
Jeśli Twoje dziecko ma na tym etapie trudności z kilkoma dźwiękami, ale obce osoby z łatwością je rozumieją, jego mowa najprawdopodobniej rozwija się prawidłowo.
Jeśli Twoje dziecko ma na tym etapie trudności z kilkoma dźwiękami, ale obce osoby z łatwością je rozumieją, jego mowa najprawdopodobniej rozwija się prawidłowo.
W tym artykule
- Kamienie milowe w artykulacji
- Procesy fonologiczne
- Dodatkowe oznaki opóźnionego rozwoju świadomości fonologicznej
Logopedzi zazwyczaj nie diagnozują artykulacji dźwięków mowy (artykulacji i fonologii), dopóki dziecko nie skończy trzech lat. Dzieje się tak, ponieważ mięśnie aparatu mowy i układ planowania motorycznego wciąż się rozwijają; dlatego specjaliści nie oczekują, że maluchy będą poprawnie wymawiać większość głosek przed ukończeniem trzeciego roku życia.
Kamienie milowe w artykulacji
Krótka odpowiedź: Do ukończenia trzeciego roku życia mowa Twojego dziecka powinna być zrozumiała dla wszystkich słuchaczy.
Nabywanie głosek u dzieci to proces rozłożony w czasie. Ponieważ każde dziecko jest inne, a tempo rozwoju bywa różne, istnieją ogólne ramy czasowe pojawiania się poszczególnych dźwięków mowy.
- 1–2 lata: P, M, B, T, D, N, W, H
- 2–3 lata: K, G, F, J
- 3–5 lat: S, Z, L, W, SZ, CZ, DŻ, R
- 5–6 lat: grupy spółgłoskowe z R, głoski międzyzębowe / zębowe
Jeśli Twoje dziecko nie wymawia głosek wymienionych powyżej w podanym przedziale wiekowym, skonsultuj się z logopedą, aby umówić się na diagnozę artykulacji.
Głoski rozwijające się najpóźniej oraz ich wyjaśnienie zostały przedstawione poniżej. Należą do nich:
- „R” – obejmuje to zbitki spółgłoskowe z R (np. „krowa”) oraz samą głoskę r
- Dźwięczne głoski międzyzębowe (w języku angielskim dźwięczne „th”, np. brother i those)
- Bezdźwięczne głoski międzyzębowe (w języku angielskim bezdźwięczne „th”, np. thumb i bath)
- Zbitki z „L” (np. blok i slajd)
- „S” – seplenienie boczne (brzmiące trochę jak Kaczor Donald!) nigdy nie jest cechą rozwojową i zazwyczaj wymaga regularnej terapii, ponieważ dziecko nie jest w stanie samodzielnie go skorygować. Skonsultuj dziecko z logopedą, gdy tylko zauważysz taką wadę. Seplenienie międzyzębowe (kiedy język dziecka wsuwa się między zęby) może ustąpić samoistnie, jednak warto udać się na konsultację w wieku trzech lat, aby ocenić również sposób połykania.

Jeśli Twoje dziecko NIE opanowało zbitek z „L” lub głoski „R” do 6. roku życia (w zerówce), skontaktuj się z logopedą w celu oceny artykulacji. Jeśli dziecko nie wymawia poprawnie głosek szeregu syczącego („S”) do 7. roku życia (w pierwszej klasie), również umów się na diagnozę. Wady artykulacji wynikają z trudności w precyzyjnym wykonywaniu ruchów narządami mowy (językiem, wargami itp.) lub ich nieprawidłowej pozycji.
Procesy fonologiczne
Dłuższa odpowiedź: Istnieją różne rodzaje zaburzeń mowy i artykulacji
Jeśli rodzice, bliscy przyjaciele i rodzina rozumieją większość tego, co mówi trzylatek, ale obce osoby mają z tym problem, może to być powód do niepokoju. Kiedy mowa dziecka po ukończeniu 3. roku życia jest bardzo trudna do zrozumienia, często wynika to z zaburzeń, w których dzieci używają powtarzalnych schematów zastępowania jednych dźwięków innymi – są to tzw. procesy fonologiczne
(jest to zjawisko inne i bardziej złożone niż prosta wada artykulacyjna). Zaburzenie to może mieć nasilenie od łagodnego po głębokie i powinno zostać zdiagnozowane oraz skorygowane już w wieku 3 lat, aby zapobiec późniejszym trudnościom ze świadomością fonologiczną.
Świadomość fonologiczna to fundament nauki czytania. Dobrze rozwinięta, pozwala dziecku rozpoznawać dźwięki mowy i świadomie na nich operować. Obejmuje m.in. rymowanie, dzielenie na sylaby, łączenie i rozbijanie głosek oraz alliterację (czyli powtarzanie tych samych głosek na początku słów). W przeciwieństwie do wady artykulacyjnej, zaburzenie fonologiczne wynika z trudności w przyswajaniu i porządkowaniu dźwięków mowy – słuch fizyczny dziecka jest całkowicie w normie, ale ma ono problem z różnicowaniem podobnych głosek i ich poprawną realizacją. Trzy najczęstsze procesy fonologiczne to:
- Przedniojęzykowość / fronting (np. zastępowanie głosek tylnojęzykowych przedniojęzykowymi: kot → tot, góra → dóra)
- Zastępowanie głosek szczelinowych zwartymi / stopping (np. ser → der, fala → pala)
- Opuszczanie spółgłoski wygłosowej (np. kot → ko_, but → bu_)

Dodatkowe oznaki opóźnionego rozwoju świadomości fonologicznej
Przedszkolaki mogą mieć trudności z:
- Zapamiętywaniem i brakiem zainteresowania rymowankami lub wierszykami
- Liczeniem sylab w słowach
- Rozpoznawaniem powtarzających się głosek lub aliteracji
Dzieci w wieku szkolnym mogą mieć trudności z:
- Rozpoznaniem konkretnego dźwięku w słowie (np. „Jaka jest pierwsza głoska w słowie «kot»?”)
- Łączeniem pojedynczych głosek w celu przeczytania słowa
- Tworzeniem rymów
- Myleniem podobnie brzmiących słów (np. półka – bułka).
Wszystkie dzieci korzystają z procesów fonologicznych w trakcie rozwoju mowy, ale w wieku trzech lat większość z nich powinna już zaniknąć. Aby dowiedzieć się więcej o rozwoju mowy, wyrazistości wypowiedzi, procesach fonologicznych lub umówić się na konsultację z logopedą i certyfikowaną analityczką zachowania (BCBA) Martie Krol, odwiedź stronę MiniMeManagement.com
Autor: Martie Krol