Lütfen Beni veya Özel Gereksinimli Çocuğumu Yargılamayın

Ne yazık ki dünyamız, toplum içinde belirli bir şekilde davranan bir çocuk gördüğünde kabullenici olmayan, yargılayan, yorumlar yapan ve kaba davranan insanlarla dolu. Onlara zorla görgü kuralları dersi aldırmanın dışında, özel gereksinimli çocuklara verdikleri tepkileri değiştirmek için yapabileceğimiz pek bir şey yok.

Danışanlarımın ailelerine her zaman diğer insanların nasıl tepki verdiğini değiştiremesek de, bu durumlarda bizim nasıl tepki vereceğimizi seçebileceğimizi söylerim. İşin doğrusu, özel gereksinimli bir çocuğunuz olmadığı sürece nasıl tepki vereceğinizi veya başkalarının tepkileriyle başa çıkmanın ne kadar zor olduğunu asla bilemezsiniz.

Genel Bakış

Öncelikle, insanların "özel gereksinimler" kavramını neden anlamadığını kavramak için bu tanımın eyaletten eyalete veya ülkeden ülkeye değiştiğini bilmelisiniz. Sonuç olarak, insanlara net bir mesaj ulaşmadığında bunu anlayamazlar ve genellikle özel gereksinimli bir çocuğun yanında nasıl davranacaklarını bilemezler.

Bu terim, tıpkı Engelli Amerikalılar Yasası'nda olduğu gibi genellikle yetersizlik veya engellilik tanımı altında yer alır. Merriam Webster Sözlüğü, özel gereksinimleri "bireyin ek veya özel hizmetlere ya da düzenlemelere (örneğin eğitim veya rekreasyon alanında) ihtiyaç duymasına neden olan çeşitli güçlüklerden (fiziksel, duygusal, davranışsal veya öğrenme güçlüğü ya da bozukluğu gibi) herhangi biri" olarak tanımlar. Bu oldukça genel tanım, özel gereksinimli çocukların farklı türlerini veya özel eğitimin neleri kapsayabileceğini tam olarak açıklamaya yetmez.

Ne kadar çok pratik yaparsanız, o kadar çok kalıcı olur!

Ufaklığınızla eğlenceli ve ilgi çekici terapi seansları için Speech Blubs uygulamasını deneyin.

Aileniz İçin Bilgilendirme Broşürleri Hazırlayın

Önereceğim ilk şey, çekirdek ve yakın ailenizdeki bireylere bilgilendirici broşürler sunmanızdır. Eşimin ailesiyle tanışmadan önce, bir dil ve konuşma terapistinin ne yaptığı hakkında pek bir fikirleri olduğunu sanmıyordum ve var olan farklı bozukluk türlerinin farkında değillerdi. Hatta eşim bana otizmin var olduğuna inanmadığını söylemişti. Bir dizi konuşmadan sonra fikrini değiştirdi ve artık bir çocuğun spektrumda olduğunu düşündüğünde bunu bana söyleyebiliyor. 

https://www.instagram.com/p/B2R2ux5pZAc/?igshid=1vqgse2t7yx9q

Elimde çeşitli bozukluklar için bizzat hazırladığım veya katıldığım konferanslardan edindiğim birkaç bilgilendirme broşürü var. Ofisime bir aile geldiğinde, onlara mümkün olduğunca çok bilgi verdiğimden emin olurum. Ortaya çıkabilecek davranışları veya belirtileri daha iyi anlayabilmeleri için bu broşürleri çoğaltıp yakın aile üyelerine göstermelerini tavsiye ederim. 

Bu her zaman işe yarar mı? Hayır. Bunu yabancılara dağıtmak pratik midir? Hayır. Yine de denemeye değer ve onlar için bazı şeyleri netleştirebilir. 

Özel Gereksinimli Çocuğunuzu Kabul Edin

Çoğu aile, zorlanan aile bireylerine bu bozukluğu ve beklentileri açıklamamı rica eder. Çocuğuna yakın zamanda Otizm Spektrumu tanısı konmuş bir ailem vardı. Baba bu tanıyı kabul etmekte ÇOK zorlanıyor ve bu yüzden oğluna farklı davranıyordu. Anne, belki onu "kendine getirebilirim" umuduyla benimle konuşması için babayı da terapiye gelmeye ikna etti.

Yaptığım ilk şey, babadan seansı odanın dışından izlemesini istemek oldu (ailelerin dilerlerse seansı dinleyebilmeleri için kulaklıklarımız bulunuyor). Babanın, sosyal ortamlarda ortaya çıkabilecek olumsuz davranışlar yerine oğlunun olumlu özelliklerini (şefkatli, saygılı ve akıllı olduğunu) görmesini istedim.

Bilmediğiniz şeyi yargılamayın. Eğer önemsiyorsanız, oğlum hakkında bilgi edinin. Onu tanımak, onu sevmektir.

Amy Stuart

Seans sırasında çocuk, mış gibi yapma oyununda kullanmak üzere iki aksiyon figürü seçti. Ondan bu karakterlere isim vermesini istedim; "baba" ve "Xavier" dedi. Neden "Batman" karakterinin babası olmasını seçtiğini sordum. "Çünkü onu seviyorum" diye cevap verdi. 

Bütün mesele buydu. Seans bittikten sonra baba gözyaşları içindeydi ve anne, bu seanstan sonra eşinin oğlunun tanısına bakış açısının tamamen değiştiğini belirtti.

Aile bireyleri ve yabancılar, çocuklar kendini uyardığında (stimming), çığlık attığında veya bir öfke nöbeti geçirdiğinde genellikle onların sadece olumsuz yönlerini görürler. Bu çocukların başardığı harika şeyleri ve aslında ne kadar akıllı olduklarını fark etmezler. Bu olumlu özellikleri gün ışığına çıkardığımızda, bozukluğun kabul edilmesine ve anlaşılmasına yardımcı olur. 

Anlamayan İnsanları Görmezden Gelin

Size verebileceğim muhtemelen diğer tek tavsiye şudur: Görmezden gelin. İnsanlar bakacak, yorum yapacak veya sessizce yargılayacak; bu konuda yapabileceğimiz hiçbir şey yok. Çocuğunuza odaklanın. Belirtileri azaltmak veya rahatlamasına yardımcı olmak için neye ihtiyacı varsa onu yapın. Eğer siz stresli veya gergin olursanız, çocuğunuz bu duyguyu hemen hissedecektir. 

O an elinizden geldiğince sakin kalmaya çalışın. Duygularınıza kapılmak ve son 20 dakikadır gözünü dikip bakan kadına çıkışmak çok kolaydır; ancak sizi temin ederim ki bu kendinizi daha iyi hissettirmeyecek, aksine sizi daha da strese sokup hayal kırıklığına uğratacaktır.