Help stotterende kinderen pesten te overwinnen

Mijn gemiddelde cliëntenbestand bestaat uit leerlingen met cognitieve problemen, auditieve of taalverwerkingsstoornissen, autisme, ADHD en stotteren. Tot twee jaar geleden had ik zelden een leerling in mijn praktijk die tekenen van stotteren vertoonde. Vóór de quarantaine had ik er wel zes!

Wanneer zoiets gebeurt, vraag ik me altijd af: hoe komt dat? Wat speelt er bij onze kinderen waardoor ze gaan stotteren? Hebben ze ooit therapie gehad voordat ze naar de middelbare school gingen?

Nieuw onderzoek

Een nieuw onderzoek dat wordt uitgevoerd aan Purdue University kijkt naar de gevolgen van stotteren, met name pesten en plagen, en de invloed van deze factoren op de mentale gezondheid en het welzijn van een kind.

William Murphy, die al meer dan twintig jaar werkt aan de ontwikkeling van logopedie aan het Department of Speech, Language and Hearing Sciences van het College of Liberal Arts van Purdue, schreef een boek van 110 pagina's ($ 8) dat vorige maand werd gefinancierd en gepubliceerd door de National Stuttering Association, 's werelds grootste zelfhulporganisatie voor mensen die stotteren.

Het boek bevat gedeelten voor ouders, leerkrachten, logopedisten en stotterende kinderen. Het boek kan worden aangeschaft bij de National Stuttering Association door te bellen naar (800) 937-8888 of door naar de website van de catalogus te gaan.

Ouders kunnen helpen door met hun kind over pestgedrag te praten. Tot de 'Do's' voor ouders, zoals beschreven in het boek, behoort onder meer het samen met het kind maken van een plan om met een pester om te gaan.

https://www.youtube.com/watch?v=OJ2o3OF_XP0

Vervolgens kunnen ouders met het kind oefenen hoe het tegen een pester kan praten, of kinderen eraan herinneren om weg te lopen naar een groepje vrienden of in de buurt van een leerkracht of een andere volwassene te blijven.

William Murphy stelt dat alleen werken aan het stotteren niet genoeg is om het kind te helpen. Ouders en therapeuten moeten ook aandacht besteden aan negatieve gevoelens en gedachten die een succesvolle ontwikkeling in de weg kunnen staan.

Het stotteren van een kind kan bijvoorbeeld verbeteren, maar het kan nog steeds negatieve gedachten hebben zoals “waarom ik?” of “waarom kan ik niet gewoon vlot praten?” Deze gevoelens worden alleen maar erger wanneer een leeftijdsgenootje lacht of een nare opmerking maakt.

De meeste van mijn leerlingen met vloeiendheidsproblemen hebben hier al sinds de brugklas last van.

Sommigen hadden al therapie gehad, sommigen waren gestopt wegens gebrek aan vooruitgang en sommigen hadden nog nooit een logopedist gezien totdat ze bij mij kwamen. Het zijn allemaal jongens.

Mijn leerling

Ik heb één leerling die veel driftbuien had, snel boos werd en elk jaar voor meerdere vakken onvoldoendes haalde. Ik kies altijd voor een therapeutische gespreksbenadering bij het werken met leerlingen die stotteren, want onder die stoere buitenkant schuilt meestal veel meer.

Bij deze specifieke leerling speelde er HEEL VEEL. Hoewel hij nu niet wordt gepest, worstelt hij met verschillende emotionele problemen die naast de vloeiendheid moeten worden aangepakt. Deze problemen gaan meestal over het gevoel dat hij het niet waard is of geen geluk in het leven verdient.

Hij vindt het heel moeilijk om over zijn gevoelens te praten, vooral omdat hij denkt dat het hem zwak doet lijken.

Elke sessie besteden we 15 minuten aan dit soort begeleidingsvragen, en de andere helft van de sessie richten we ons op stottertechnieken en -strategieën.

Wanneer hij open is en bereid is om op die coachingsvragen in te gaan, verbetert zijn vloeiendheid enorm! Het gaat zelfs zo goed dat hij dan bijna helemaal niet stottert. Dit sluit direct aan bij de bevindingen uit het onderzoek!

Mijn hoop is dat hij, tegen de tijd dat hij zijn diploma haalt, het belang inziet van het delen van zijn gevoelens/gedachten en dat hij ook na de middelbare school hulp blijft zoeken!

Tip voor ouders

Vertoont je kind tekenen of symptomen van vloeiendheidsproblemen? Schakel dan de hulp in van een logopedist. Extra psychosociale begeleiding kan ook nodig zijn om ervoor te zorgen dat alle aspecten van het probleem worden aangepakt!

Begeleiding is er misschien niet alleen voor het kind, maar vraagt wellicht om een gezinsgerichte aanpak! Sta hier alsjeblieft voor open en bedenk dat dit allemaal helpt om je kind zijn of haar spraak- en taalproblemen te laten overwinnen, ook al voelt het op dat moment misschien ongemakkelijk!