Twee kinderen – Kan ik dit wel aan?

Ik wilde deze blog schrijven om aanstaande moeders of pas bevallen moeders te laten weten dat je niet alleen bent als je je zo voelt. En ook om iedereen te laten weten dat JA, je zeker van allebei je kinderen evenveel kunt houden. Sterker nog, ik denk dat mijn liefde alleen maar is gegroeid.

Het begin

Toen ik in 2016 zwanger werd van mijn dochter Nora, was ik enthousiast, nerveus en onzeker – alle emoties die een kersverse moeder voelt. Het was een heel voorspoedige zwangerschap zonder complicaties, dus ik prijs mezelf enorm gelukkig.

Vanaf het moment dat ik haar zag, was ik verkocht. Ik hield meer van haar dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Hoewel ik zielsveel van Nora hield en versteld stond van wat mijn man en ik hadden gecreëerd, kreeg ik te maken met een postnatale depressie die duurde totdat Nora ongeveer 9 maanden oud was.

Het was een vreselijke, donkere periode in mijn leven, en ik ben zó dankbaar dat ik dat bij mijn zoon niet opnieuw heb meegemaakt. Als ik terugdenk aan die tijd, was ik bang om ooit nog een kind te krijgen, puur omdat ik die gevoelens nooit meer wilde ervaren.

Dat was een van de belangrijkste redenen waarom ik twijfelde over een tweede kindje. Het was niet omdat ik dacht dat we het niet aankonden; ik was gewoon bang om weer depressief te worden.

Gelukkig heb ik een geweldige man die me door alles heen heeft gesteund, en een familie die er altijd voor me was wanneer ik het het hardst nodig had.

Nog een baby?

Toen Nora ongeveer anderhalf was, begonnen we te praten over een tweede kindje. Ik wilde graag dat Nora een broertje of zusje kreeg, omdat ik wist hoeveel voordelen het haar zou opleveren. Ze zou iemand hebben om mee op te groeien, geheimen mee te delen en iemand die haar altijd zou steunen.

Al na een paar maanden was ik weer zwanger. Zodra ik die twee streepjes zag, begon ik me vreemd te voelen. Ik maakte me zorgen of ik wel net zoveel van de tweede baby kon houden als van Nora. Nora was mijn kleine maatje. Ze was mijn mini-me en week nooit van mijn zijde.

Tijdens mijn zwangerschap zorgden we ervoor dat we zoveel mogelijk tijd met Nora doorbrachten. We betrokken haar bij het inrichten van zijn kamertje, kochten boekjes over grote zus worden en lieten haar tegen mijn buik praten wanneer ze maar wilde.

Ik heb echt het gevoel dat dat haar ENORM heeft geholpen bij de voorbereiding op de komst van Nicholas.

Hij is er!

Nicholas werd geboren in 2019, toen Nora bijna tweeënhalf was. Hij was perfect, en die angst om niet zoveel van hem te houden als van Nora? Totaal ongegrond! Het verdween als sneeuw voor de zon zodra ik hem voor het eerst vasthield.

Als je een aanstaande mama bent en je je over hetzelfde zorgen maakt: niet doen! Je hart wordt met ieder kind dat je krijgt alleen maar groter.

De eerste ontmoeting tussen Nora en Nicholas is nog altijd een van mijn allermooiste herinneringen. Nora wilde hem meteen vasthouden en ik zag dat Nicholas zich meteen rustig voelde in haar armen. Die broer-zusband was er al toen Nicholas nog maar één dag oud was.

Zodra ik zag hoe ze samen waren, wist ik dat alles goed zou komen. En die band is alleen maar hechter geworden naarmate Nicholas groter werd.

Nora's rol als grote zus maakte de overgang naar twee kinderen eigenlijk een stuk makkelijker. Ze wilde helpen met zijn luier verschonen, pakte speelgoed om aan hem te laten zien, probeerde hem te troosten als hij huilde en deed er alles aan om hem aan het lachen te maken. Zelfs nu zijn er momenten waarop hij alleen maar rustig wordt als zij bij hem is!

Tips

Ik ben absoluut geen expert, maar ik kan je wel vertellen wat voor ons goed werkte tijdens deze overgang!

1. Breng af en toe één-op-één-tijd door met je oudste kind. Mijn man of ik ging dan met Nora een ijsje eten, naar de speeltuin of ergens anders naartoe, zodat zij echt even alle aandacht kreeg. Dat doen we nog steeds, zodat ze weet dat we nog net zoveel van haar houden.
2. Wees lief voor jezelf en vergeef jezelf. Er zijn dagen dat ik mijn geduld even helemaal verlies. Daarna voel ik me een vreselijke moeder. Maar dat ben ik niet. Iedereen bereikt weleens een breekpunt, zeker met een pasgeboren baby. Je slaapt nauwelijks en kunt overdag niet eens bijtanken, omdat er ook nog een peuter rondrent!
3. Maak heel veel foto's! Deze momenten vliegen voorbij en later wil je graag terugzien hoe klein je kindjes waren! Op moeilijke dagen kijk ik naar de foto's en bedenk ik me dat elke fase weer voorbijgaat.
4. Ga lekker wandelen. Mijn kinderen vinden het heerlijk om te wandelen en buiten te zijn. Zelfs met een pasgeboren baby kan dat prima! Draagzak om, peuter in de wandelwagen en lekker even wat frisse neus halen!
5. Wees niet bang om hulp te vragen. Bij beide baby's hebben we veel steun gehad aan mijn schoonouders. Het is misschien even lastig om je kindjes achter te laten, maar geloof me: je bent een veel leukere ouder als je af en toe even tijd voor jezelf hebt.