Wat kun je verwachten bij een ergotherapie-onderzoek?

Een ergotherapie-onderzoek bepaalt of een kind baat heeft bij therapie en dient om een persoonlijk behandelplan op te stellen. Voor een behandelplan op maat moet je de ergotherapeut veel informatie geven over de ontwikkeling van je kind.

Hoewel een ergotherapie-onderzoek best spannend kan zijn, is het een onmisbare stap om elk kind met ontwikkelingsachterstanden en beperkingen te helpen.

In plaats van er met spanning tegenop te zien, lees je hier precies wat je kunt verwachten bij zo'n onderzoek!

Wat is ergotherapie?

Ergotherapie is een gerichte vorm van therapie die bedoeld is om kinderen met uiteenlopende fysieke en ontwikkelingsstoornissen of achterstanden te helpen beter te functioneren in dagelijkse activiteiten. Sommige mensen bezoeken ook een ergotherapeut na een fysiek letsel.

Deze therapie is ideaal voor kinderen met een autismespectrumstoornis, het syndroom van Down, een sensorische informatieverwerkingsstoornis en meer. Zelfs als een kind zichzelf al deels kan redden in het dagelijks leven, helpt ergotherapie om de fijne en grove motoriek verder te verfijnen voor een optimale ontwikkeling.

Zo kan een kind met autisme bijvoorbeeld zelf een shirt aantrekken en een broek ophijsen, maar moeite hebben met knopen en ritsen. Een ergotherapeut oefent dan met het kind om de fijne motoriek te versterken, zodat het zelfstandig een rits kan dichttrekken of een overhemd kan dichtknopen.

Met deze extra hulp begint je kind zich op ontwikkelingsgebied volop te ontplooien. 

Je kind leert niet alleen alledaagse taken uit te voeren, maar zal ook meer zelfvertrouwen krijgen door vaardigheden onder de knie te krijgen die het zelfstandig kan doen.

Wat houdt een ergotherapie-onderzoek in?

Ga een ergotherapie-onderzoek allereerst in met een open blik en goede informatie. Zie het als een nulmeting of evaluatie. Er is namelijk veel informatie over je kind nodig. 

Voorafgaand aan het onderzoek ontvang je waarschijnlijk formulieren met vragen over de volgende onderwerpen met betrekking tot je kind:

• Medische voorgeschiedenis
• Geboorte
• Ontwikkeling (tot aan het onderzoek)
• Zorgen en knelpunten
• Reactie op zintuiglijke prikkels (een sensorisch profiel)

Onthoud dat jij de belangenbehartiger van je kind bent, en niemand je kind beter kent dan jij! Zeker wanneer je de sterke en minder sterke kanten van de ontwikkeling bespreekt.

Het onderzoek draait om het maken van een specifiek behandelplan dat aansluit bij de behoeften en ontwikkelingspunten van je kind. Hoe meer informatie je deelt, hoe beter de ergotherapeut een plan op maat kan ontwerpen.

Mijn eigen ervaring met een ergotherapie-onderzoek

Toen mijn driejarige zoontje naar een ergotherapie-onderzoek ging, was dat om twee redenen: ten eerste om te achterhalen wat de belangrijkste zorgen rond zijn ontwikkeling waren, en ten tweede om te zien of ergotherapie hem zou helpen.

Ik moet toegeven dat het onderzoek (als ouder) mentaal behoorlijk vermoeiend was. De ergotherapeut stelde ontzettend veel vragen over de ontwikkeling van mijn zoon en over mijn zorgen. Het grootste aandachtspunt tijdens het hele onderzoek draaide om tekenen van autisme.

De afgelopen zes maanden ging de spraak- en taalontwikkeling van mijn zoon namelijk sterk achteruit. Door deze spraakregressie viel me ineens een aantal autismekenmerken op die ik eerder niet had gezien of herkend.  

Ter voorbereiding op het onderzoek ben ik rustig gaan zitten om na te denken over elk zorgpunt en elk signaal van autisme dat ik zag. Ik raad je van harte aan om een lijstje met zorgen te maken. Hoe klein het punt ook lijkt: als het om de ontwikkeling van je kind gaat, is geen enkele zorg te klein!

Toch voelde het best dubbel om met een hele pagina vol zorgen over de spraak van mijn zoon en kenmerken van autisme binnen te stappen. Ik had ook een lange lijst met specifieke punten over hoe hij reageert op zintuiglijke prikkels.

Al sinds hij twee was, merkte ik dat mijn zoon extreem heftig reageerde op bepaalde geluiden, texturen en beelden. Op de lijst schreef ik elke zintuiglijke ervaring op waar hij naar van werd. Het lastige aan zo'n lijst is wel dat zijn prikkelverwerking steeds verandert: geluiden en texturen waar hij een maand geleden moeite mee had, storen hem nu soms helemaal niet meer.  

Ik schreef ook concrete voorbeelden op van zintuiglijke ervaringen om de ergotherapeut te laten zien dat er naast signalen van autisme wellicht ook sprake was van een sensorische informatieverwerkingsstoornis.

Conclusie

Een ergotherapie-onderzoek is ontzettend waardevol om te ontdekken waar de ontwikkelingskracht van je kind ligt en waar nog wat extra oefening nodig is. Met de juiste hulp gaat je kind zich prachtig ontwikkelen. 

Hoewel je je niet op elk detail kunt voorbereiden, kun je wel je uitgebreide kennis over de ontwikkelingsgeschiedenis van je kind meenemen, plus een overzicht van al je vragen en zorgen.

Het hele proces van een onderzoek en het starten met ergotherapie kan voor een ouder overweldigend zijn. Ik weet er alles van, want mijn zoontje heeft dit traject net doorlopen om een passend, persoonlijk behandelplan op te stellen.

Probeer niet te zwaar te tillen aan het idee dat je kind 'therapie nodig heeft'. Kijk liever naar alle positieve dingen die ergotherapie je kind brengt, zoals meer zelfvertrouwen en meer zelfstandigheid bij het uitvoeren van dagelijkse taken.

Dit ergotherapie-onderzoek is een belangrijke eerste stap om je kind op een positief pad te zetten, helemaal afgestemd op zijn of haar unieke ontwikkeling.