Czego się spodziewać podczas diagnozy terapii zajęciowej?

Diagnoza terapii zajęciowej pozwala ustalić, czy dziecko skorzystałoby z terapii, oraz stworzyć indywidualny plan terapeutyczny. Indywidualny plan terapeutyczny wymaga przekazania terapeucie zajęciowemu wielu informacji na temat rozwoju Twojego dziecka.

Choć diagnoza terapii zajęciowej może wydawać się przytłaczająca, jest to niezwykle potrzebny krok, by pomóc każdemu dziecku z opóźnieniami rozwojowymi lub niepełnosprawnościami.

Zamiast podchodzić do diagnozy ze strachem, sprawdź dokładnie, czego się podczas niej spodziewać!

Czym jest terapia zajęciowa (OT)?

Terapia zajęciowa (ang. Occupational Therapy – OT) to specjalistyczna terapia mająca na celu pomoc dzieciom z różnymi niepełnosprawnościami fizycznymi i rozwojowymi lub opóźnieniami, aby ułatwić im codzienne funkcjonowanie. Niektóre osoby trafiają do terapeutów zajęciowych również po urazach fizycznych.

Ten rodzaj terapii jest idealny dla dzieci ze spektrum autyzmu, zespołem Downa, zaburzeniami przetwarzania sensorycznego i wieloma innymi trudnościami. Nawet jeśli dziecko radzi sobie z niektórymi codziennymi potrzebami, terapia zajęciowa pomoże mu doszlifować motorykę małą i dużą, wspierając jego dalszy rozwój.

Na przykład dziecko z autyzmem potrafi założyć koszulkę i podciągnąć spodnie, ale ma trudności z guzikami czy zamkami błyskawicznymi. Terapeuta zajęciowy popracuje z nim nad usprawnieniem motoryki małej, aby maluch potrafił zapiąć plecak lub zapiąć guziki w koszuli.

Dzięki dodatkowemu wsparciu Twoje dziecko zacznie wspaniale się rozwijać.

Twoje dziecko nie tylko poradzi sobie z codziennymi zadaniami, ale także nabierze pewności siebie, ucząc się umiejętności, które pozwolą mu działać samodzielnie.

Jak wygląda diagnoza terapii zajęciowej?

Przede wszystkim przyjdź na diagnozę z otwartą głową i informacjami. Pomyśl o tym jak o ocenie umiejętności – terapeuta będzie potrzebować wielu informacji o Twoim dziecku.

Przed wizytą prawdopodobnie otrzymasz do wypełnienia dokumenty, które będą dotyczyć następujących kwestii związanych z dzieckiem:

• Historia medyczna
• Przebieg porodu
• Rozwój (do momentu diagnozy)
• Obszary budzące niepokój
• Reakcje na bodźce zmysłowe (profil sensoryczny)

Pamiętaj, że to Ty jesteś rzecznikiem swojego dziecka i nikt nie zna go lepiej niż Ty! Dotyczy to zwłaszcza omawiania jego mocnych i słabszych stron w rozwoju.

Diagnoza służy stworzeniu konkretnego planu terapii, dopasowanego do potrzeb Twojego malucha oraz jego mocnych i słabych stron rozwojowych. Im więcej informacji przekażesz, tym lepiej terapeuta zajęciowy będzie mógł ułożyć spersonalizowany plan działania.

Moje własne doświadczenia z diagnozą terapii zajęciowej

Gdy mój trzylatek szedł na diagnozę terapii zajęciowej, chodziło o ustalenie dwóch rzeczy: po pierwsze, jakie są główne obawy dotyczące jego rozwoju, a po drugie, czy terapia zajęciowa przyniesie mu korzyści.

Muszę przyznać (jako rodzic), że diagnoza była psychicznie wyczerpująca. Terapeuta zajęciowy zadawał mnóstwo pytań dotyczących rozwoju mojego syna i moich obaw. Główna uwaga podczas całego badania skupiała się wokół objawów autyzmu.

W ciągu ostatnich sześciu miesięcy rozwój mowy i języka u mojego syna całkowicie się cofnął. Wraz z tym regresem mowy zaczęłam zauważać coraz więcej objawów autyzmu, których wcześniej nie znałam ani nie dostrzegałam.

Aby przygotować się do tej diagnozy, usiadłam i spisałam każdą obawę oraz każdy zauważony objaw autyzmu. Gorąco polecam sporządzenie listy swoich wątpliwości. Nie ma znaczenia, jak drobna wydaje się dana kwestia – jeśli chodzi o rozwój Twojego dziecka, żadna obawa nie jest zbyt mała!

Mimo to czułam się nieswojo, przynosząc całą zapisaną stronę obaw związanych z mową mojego syna i obserwowanymi objawami autyzmu. Miałam też długą listę konkretnych wątpliwości dotyczących tego, jak reaguje na bodźce zmysłowe.

Odkąd skończył dwa lata, zauważyłam, że bardzo gwałtownie reaguje na niektóre dźwięki, faktury i widoki. Na liście umieściłam każde doświadczenie zmysłowe, które wywoływało u niego tak silną reakcję. Jedyną trudnością było to, że jego wrażliwość na bodźce stale się zmieniała – dźwięki i faktury, które przeszkadzały mu miesiąc wcześniej, nagle przestawały być problemem.

Opisałam też przykłady doświadczeń sensorycznych, aby pomóc terapeucie zajęciowemu zrozumieć, że obok objawów autyzmu możemy mieć do czynienia również z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego.

Podsumowanie

Diagnoza terapii zajęciowej to niezwykle potrzebne badanie, które pozwala ocenić mocne strony rozwojowe Twojego dziecka oraz obszary wymagające dodatkowej pracy. Dzięki takiemu wsparciu Twoja pociecha zacznie wspaniale się rozwijać.

Choć nie da się przygotować na wszystko, możesz zabrać ze sobą wszechstronną wiedzę na temat historii rozwoju swojego malucha oraz listę wszystkich swoich obaw.

Proces przechodzenia przez diagnozę i rozpoczynania terapii zajęciowej może być dla rodzica onieśmielający. Doskonale to rozumiem, bo mój syn właśnie przez to przeszedł, abyśmy mogli stworzyć plan terapeutyczny dopasowany do jego potrzeb.

Nie myśl jednak o tym negatywnie w kategoriach „moje dziecko musi chodzić na terapię”. Skup się na tym, jak wiele dobrego terapia zajęciowa wniesie w życie Twojego dziecka – przyniesie mu większą pewność siebie i większą samodzielność w codziennych czynnościach.

Diagnoza terapii zajęciowej to jeden z kluczowych kroków, by poprowadzić dziecko dobrą ścieżką w życiu i jak najlepiej wesprzeć jego unikalny rozwój.