Korzyści z planów IEP oraz EHCP – wyjaśniamy szczegóły

Przede wszystkim wielu z Was może zadawać sobie pytanie: czym właściwie jest EHCP? To skrót od „Educational, Health, and Care Plan” (Plan Edukacyjno-Zdrowotno-Opiekuńczy). Działa na podobnej zasadzie co Indywidualny Program Edukacyjno-Terapeutyczny (IEP), ponieważ określa specjalne potrzeby edukacyjne dziecka oraz wsparcie, jakie lokalne władze muszą mu zapewnić.

Oba te dokumenty są prawnie wiążące, co oznacza, że należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń specjalistów. Mogą to być z pozoru drobne kwestie, takie jak noszenie przekąsek w plecaku, jak i kluczowe sprawy, np. zapewnienie odpowiednich terapii.

Ponadto EHCP daje dziecku pierwszeństwo przy rekrutacji do szkoły ogólnodostępnej przed innymi kandydatami i pozwala placówkom na przyjęcie ucznia, nawet jeśli mieszka poza rejonem lub w innej gminie.

The Good Schools Guide

Główna różnica między IEP a EHCP polega na tym, że o kształcie IEP decyduje wyłącznie szkoła, a ramy EHCP wynikają bezpośrednio z przepisów prawa. Najczęściej szkolny zespół najpierw przygotowuje IEP, a DOPIERO WTEDY, gdy szkoła nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, rodzic może ubiegać się o wdrożenie planu EHCP.

EHCP pozwala na uzyskanie dodatkowego dofinansowania z lokalnych funduszy oświatowych, wykraczającego poza środki, którymi szkoła dysponuje we własnym budżecie. Posiadanie planu EHCP jest zazwyczaj niezbędne, aby dziecko mogło dostać się do szkoły specjalnej.

Wspieraj rozwój mowy swojego malucha poprzez wesołe i edukacyjne zabawy!

Jak uzyskać plan EHCP lub IEP?

Jeśli Twoja szkoła jest otwarta na potrzeby uczniów i ma doświadczenie w pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach, może sama rozpocząć tę procedurę. Zespół zajmujący się diagnozą i wsparciem dziecka (Child Study Team) tworzą zwykle pracownicy socjalni, psycholodzy, logopedzi oraz pedagodzy specjalni.

Nawet przy wsparciu tych wszystkich ekspertów możesz złożyć taki wniosek samodzielnie – wystarczy skontaktować się ze szkolnym działem ds. kształcenia specjalnego i poprosić o diagnozę pod kątem planu IEP (niektóre placówki udostępniają odpowiedni formularz na swojej stronie internetowej).

Jeśli szkoła zwleka z działaniem lub nie zgadza się z Twoją opinią, że dziecko potrzebuje dodatkowego wsparcia, inicjatywa może należeć do Ciebie – w takiej sytuacji warto zwrócić się bezpośrednio do lokalnych władz o przyznanie EHCP. Wniosek składa się w odpowiednim urzędzie gminy lub dzielnicy, dlatego sprawdź informacje na ich stronie internetowej, aby poznać szczegóły tej procedury.

W moim okręgu, aby rozpocząć proces tworzenia IEP, rodzic musi skierować pisemny wniosek do dyrektora ds. kształcenia specjalnego, który następnie przekazuje sprawę zespołowi diagnostycznemu. Nic nie ruszy z miejsca, dopóki szkoła nie otrzyma formalnej prośby na piśmie (złożonej przez rodzica lub nauczyciela).

Czego spodziewać się podczas procedury uzyskiwania EHCP lub IEP?

Gdy zespół diagnostyczny otrzyma skierowanie, rozpoczynają się badania. Psycholog przeprowadza u dziecka testy poznawcze oraz diagnozę mowy i języka, a także sporządza wywiad środowiskowy. Jeśli w szkole dostępna jest terapia zajęciowa i zachodzi taka potrzeba, lista badań może zostać o nią poszerzona.

Członkowie zespołu mają 60 dni na przygotowanie i przesłanie Ci raportu do wglądu. Następnie zwoływane jest kolejne spotkanie – tzw. zebranie orzekające. To właśnie wtedy omawia się wyniki badań i podejmuje decyzję o kwalifikacji dziecka do programu wsparcia.

Od decyzji zespołu zawsze przysługuje Ci odwołanie. W takiej sytuacji organizowane jest szersze spotkanie, nierzadko z udziałem dyrektora szkoły, aby dokładnie przedyskutować wyniki diagnozy oraz wszelkie Twoje wątpliwości.

Zazwyczaj podważenie samych wyników badań bywa trudne, ponieważ opierają się one na wystandaryzowanych narzędziach i dają jednoznaczne rezultaty. Możesz jednak wnioskować o modyfikację proponowanych form wsparcia lub zajęć, jeśli czujesz, że nie odpowiadają one w pełni potrzebom Twojego dziecka.

Co zrobić, jeśli moje dziecko nie ma jeszcze planu EHCP?

Jeśli uważasz, że Twoje dziecko go potrzebuje, warto przejść całą procedurę i dopilnować wdrożenia dokumentu. Na początek postaraj się o uzyskanie planu IEP. W przypadku diagnozy, takiej jak autyzm, Twoje dziecko powinno mieć zapewnione stałe wsparcie w zakresie umiejętności społecznych i komunikacyjnych. Wdrożenie IEP nie tylko ułatwi dziecku odnalezienie się w starszych klasach szkoły podstawowej i średniej, ale może też zapewnić mu dodatkowe udogodnienia na etapie studiów. Zdejmie z jego barków codzienny stres i pomoże mu osiągać lepsze wyniki w nauce.

Moja nadrzędna zasada brzmi: odpowiednie strategie i dostosowania nigdy nie zaszkodzą. Jeśli po roku dziecko zrobi ogromne postępy, dokument można bez problemu zmodyfikować lub zakończyć realizację programu wsparcia.