Zwangerschap en de kraamtijd tijdens COVID-19 – Hoe ga je ermee om?

Misschien moest je wel alleen bevallen, zonder de partner die je er zo graag bij wilde hebben en die je had moeten steunen. Misschien mocht de doula of verloskundige die je zo goed had leren kennen en vertrouwde om jou en je baby tijdens de bevalling te begeleiden, de kamer niet in. De mensen die klaarstonden om je te helpen wennen aan het nieuwe leven als moeder mogen ineens niet binnen 1,5 meter van je komen en moeten je baby door het raam ontmoeten.

Ik weet nog goed dat ik voor de eerste (en tweede) keer moeder werd. Ik kon niet wachten om mijn kinderen aan de wereld te laten zien. Twee uur na de geboorte van mijn dochter stonden er al bezoekers in onze kamer. Toen mijn zoon werd geboren, hadden we diezelfde middag al kraamvisite. Een deel van mij wilde pronken met de baby's die ik met zoveel liefde en moeite had laten groeien, maar ik wilde ook erkenning voor deze bijzondere prestatie en het op de wereld zetten van die kleine mensjes.

Je VERDIENT het om in het zonnetje gezet te worden, maar met social distancing en strenge ziekenhuisregels moet je genoegen nemen met Zoom-meetings en FaceTime-gesprekken. Elk kraamcadeau dat bezorgd wordt, moet je bijna dwangmatig ontsmetten waarna je jezelf grondig moet boenen, in plaats van rustig te gaan zitten en te genieten van al die schattige spulletjes!

NIET EERLIJK!

Lieve mama, dit is ook helemaal niet eerlijk! We voelen ons als kersverse moeders allemaal wel eens geïsoleerd, maar dit tilt dat gevoel naar een heel ander niveau. Eigenlijk is het gewoon ronduit waardeloos. Dit gevoel van isolatie en de constante vraag 'wat als' kan voor veel angst zorgen... vooral als je net als ik graag de touwtjes in handen hebt. Dit is gewoon iets waar we geen controle over hebben.

Tijdens een crisis als deze zijn moeders nog vatbaarder voor het ontwikkelen van een postpartuminzinking, postnatale depressie of perinatale stemmings- en angststoornissen.

Ondanks deze situatie zijn er nog steeds dingen die je kunt doen om voor je mentale gezondheid te zorgen.

1. Rouw om de ervaring die je had verwacht en verdiend

Het is volkomen logisch als je je tekortgedaan voelt en rouwt om wat je hebt gemist. Dat ís ook gewoon zo. Je verdiende die babyshower, mensen die over die prachtige buik wreven en vertederd naar je keken bij elke stap die je zette. Je kunt je baby nu niet zelf aan al je familie en vrienden laten zien. Wees daar gerust boos om; dat mag. Pas als je jezelf toestaat te rouwen, kun je beginnen met helen. En door te helen kun je toch weer dankbaarheid voelen voor alles wat je hebt en wat je hebt volbracht.

2. Praat met andere pasbevallen moeders of vriendinnen

Ik heb twee hele goede vriendinnen die momenteel zwanger zijn. Bij beiden mocht hun partner niet mee naar de 20-wekenecho (de belangrijkste echo) en kunnen ze niet mee naar doktersafspraken. Ze praten heel vaak met me over hun emoties en hun zorgen en angsten voor de toekomst. 'It takes a village to raise a child' – maar je hebt die 'village' ook al hard nodig tijdens de zwangerschap. Je staat er niet alleen voor, mama!

3. Beperk je nieuwsbronnen

Zelfs voor mensen die niet zwanger zijn of net zijn bevallen, kan het nieuws alle levensvreugde uit je zuigen. Om nog maar te zwijgen over alle verhitte discussies en tegenstrijdige berichten. Dit vergroot alleen maar je angst en je gevoel van isolatie. Als je toch het nieuws wilt volgen, beperk dan je tijd en kies één betrouwbare hoofdbron. Je kunt bij vragen of zorgen ook altijd je verloskundige, gynaecoloog of het consultatiebureau bellen!

4. Zoek een therapeut of steungroep

Er is absoluut niets mis met hulp zoeken. Ik heb zelf meerdere keren in mijn leven therapie gehad en heb daar enorm veel aan gehad. Het is belangrijk om een therapeut te vinden die gespecialiseerd is in postpartumaandoeningen of angst en depressie tijdens de zwangerschap.

https://www.youtube.com/watch?v=fBYYr_kEjmo

5. Geef je angst een naam

Je angst leeft vanbinnen en neemt de controle over. Het klinkt misschien volkomen belachelijk, maar het helpt echt om die angst een naam te geven. Als je de spanning voelt oplopen, kan het enorm opluchten om hardop te zeggen: “Doe eens even heel rustig, Gerda.” Als je hier alleen al om moest glimlachen, probeer het dan vooral eens. Lachen vermindert angst en zorgt ervoor dat je je meteen een stuk beter voelt.

Hoewel dit misschien een hele stressvolle periode in je leven is, vergeet niet: ook dit gaat voorbij. Je familie zal dat prachtige wondertje dat jij zo dapper op de wereld hebt gezet snel genoeg mogen knuffelen. Hou vol en geniet volop van die babystipjes zolang ze er zijn. Ik kan je uit ervaring vertellen: net als een heerlijk zomers briesje vliegen ze voorbij vóór je het weet...